ျမတ္ဗုဒၶ၏ ၀ိပႆနာတရားေတာ္ႏွင့္ လူငယ္လူလတ္

အေနာက္ႏိုင္ငံအသိုင္းအ၀ိုင္း၏ဓေလ့ထုံးစံအရအသက္(၂၁)ႏွစ္အရြယ္အထိလူငယ္ဟုသတ္မွတ္၍ အသက္(၂၁)ႏွစ္ ေက်ာ္လွ်င္ လူႀကီးဟု သတ္မွတ္ၾကသည္။ သင့္တင့္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာ အတတ္ပညာ အသိပညာ ရိွေသာအရြယ္ဟု သတ္မွတ္ကာ လူႀကီးစာရင္းသြင္းၾကျခင္းျဖစ္သည္။

ကၽြႏ္ုပ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ေတာ့ လူႀကီးလူငယ္ဟု သီးျခားသတ္မွတ္ခ်က္ဟူ၍ ေတြြ႕ႀကံဳၾကားဖူးျခင္း မရိွပါ။ အသက္ႀကီးလွ်င္ လူႀကီး၊ အသက္ငယ္လွ်င္ လူငယ္၊ မူလတန္းပညာ မကုန္မီအထိေတာ့ ကေလး ဟုသာ အၾကမ္း ဖ်င္း သိမွတ္မိသည္။

အတတ္ပညာ အသိပညာလည္း ျပည့္စုံမွသာ လူႀကီးဟု သတ္မွတ္ရလွ်င္ေတာ့ လူႀကီး အေတာ္ ရွားပါး မည့္ သေဘာ ရိွသည္။

ယခုေဆာင္းပါးသည္ ျမတ္ဗုဒၶၶေဟာၾကား ညႊန္ျပအပ္ေသာ ၀ိပႆနာတရားေတာ္ကို လူငယ္ လူလတ္မ်ား သိရိွ အားထုတ္ျခင္း ျပဳအပ္ မျပဳအပ္ ဆိုေသာ အေၾကာင္းအရာကို ေဆြးေႏြး တင္ျပလိုျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ေဆာင္းပါး၏ေနာက္ပိုင္းတြင္ ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားေသာ ၀ိပႆနာတရားစစ္ တရားမွန္လည္းျဖစ္၍ လူငယ္ လူလတ္မ်ား ႏွင့္လည္း သင့္ေလ်ာ္ေသာ တရား အားထုတ္နည္းကိုပါ ထည့္သြင္း ေဖာ္ျပ ေပးမည္ျဖစ္ပါသည္။

ေရွးဦးစြာ ဥပမာေလးတစ္ခုတင္ျပလိုပါသည္။

https://nayyee.wordpress.com/wp-includes/js/tinymce/plugins/wordpress/img/trans.gifဆိုၾကပါစို႔။ အသက္အရြယ္(၈၀)ခန္႔ ရိွေနၿပီျဖစ္ေသာ အဘိုးအို (သို႔မဟုတ္) အမယ္အို တစ္ေယာက္ သိန္းတစ္ေထာင္ ထီေပါက္ခ့ဲသည္ဆိုပါစို႔။ ထိုဆုလာဘ္ ၏အက်ိဳးကို ထိုအဖိုးအို၊ ထိုအမယ္အို ေကာင္းစြာ ခံ စား ႏိုင္ရန္မလြယ္ေတာ့ေခ်။

ခါးခ်ိ၍ သြားမရိွေတာ့ေသာ-

မ်က္စိမႈံ၍ ေျခလက္တို႔တုန္ေနေသာ-

ထိုအဖိုးအဘြားအတြက္ က်ပ္သိန္းတစ္ေထာင္၏အက်ိဳးကို ေကာင္းစြာခံစားႏိုင္ေသာ အခြင့္အေရး မရိွႏိုင္ ေတာ့ေပ။ ေငြထုတ္ကို ပိုက္ထားရသည္ မွန္ေသာ္လည္း စားလိုတိုင္းလည္း မစားႏိုင္၊ သြားလိုတိုင္းလည္း မသြား ႏုိင္ ေတာ့ အလာေကာင္းေသာ္လည္း အခါေႏွာင္း၍ ေနေတာ့မည္။

၀ိပႆနာတရားသည္ ေသျခင္းႏွင့္ရင္ဆိုင္ရေသာအခါ အသံုး၀င္သည္မွ်သာမက အသက္ရွင္ေနထိုင္ ေန သမွ် ကာလပတ္လံုးလည္း အက်ိဳးျပဳတတ္ေသာေက်းဇူးဂုဏ္ႏွင့္လည္း ျပည့္စံုသည္ကိုလူငယ္လူလတ္မ်ား သိေစ လိုပါသည္။

ျမန္မာစကားပုံတစ္ခုရိွသည္။

“ျမန္မာအိုေက်ာင္းႀကိဳေက်ာင္းၾကား” ဟုဆိုၾကသည္။

ကၽြႏ္ုပ္တို႔သည္ ၀ိပႆနာတရားေတာ္ကို အသက္ ေတာ္ေတာ္ေလးႀကီးမွ အားထုတ္ရမည္ဟု လႊဲမွားစြာ ယံုၾကည္ေနၾက သည္ကို ၀မ္းနည္းဖြယ္ရာ ေတြ႕ရသည္။

အယူအဆမွားလွ်င္ အေတြးအေခၚပါ မွားယြင္းလာၿပီၤး-

ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအတြက္ ရရိွအပ္ ခံစားအပ္ေသာ အခြင့္အေရး မ်ားစြာကို လက္လြတ္ ဆုံးရံႈး ၾကရမည္။

ယေန႔ သိပံၸပညာရွင္မ်ား ရွာေဖြေတြ႔ရိွ၍ ၊ ယခုမွသိသိလာေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ျမတ္ဗုဒၶသည္ လြန္ခ့ဲေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၅၀ေက်ာ္ကတည္းက သိရိွခ့ဲသည္။

ယေန႔ေခတ္ အလြန္္ထိပ္တန္းက်သည့္ အေတာ့္ကို အေတာ္ဆုံးျဖစ္ပါသည္ဟု ဆိုေသာ သိပံၸ ပညာရွင္မ်ား မသိေသး သည္ကိုလည္း ျမတ္ဗုဒၶက သိရွိေဟာၾကား ထားခ့ဲၿပီးျဖစ္သည္။

ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားခ့ဲေသာ ပိဋိကတ္(၃)ပုံမွ စႀကၤ၀ဠာႏွင့္ဆိုင္ရာ ျဒပ္မ်ားဆိုင္ရာ တရား ေတာ္ မ်ား ကို စုေဆာင္း၍ သီဟိုဠ္ကၽြန္း ဆရာေတာ္ (ဘီ၊ အနႏၵာ မိုက္ထေရယ နာယက ေထေရာ ) ၁၉၅၇ ခုႏွစ္က ျပဳစုသည့္ တရားေတာ္မ်ားကို ဆရာႀကီး သခင္ဘေသာင္းက ဗုဒၶ၏စႀက္၀ဠာတရား-ဟု၁၉၇၅ခုႏွစ္က ဘာသာျပန္ ထုတ္ေ၀ ခ့ဲသည္။

ယင္းသို႔ဆိုလွ်င္ ထိုမွ်တန္ဖိုးရိွ၍နက္နဲေသာ တရားေတာ္မ်ားကို (က်င့္သုံး လိုက္နာလွ်င္လည္း အမွန္ တကယ္ခ်မ္းသာမႈ ရေစမည့္ တရားေတာ္မ်ားကို) အိုႀကီးအိုမ ဉာဏ္ေတြထိုင္းမိႈင္းကာမွ သင္ယူ လွ်င္ေရာ အမွန္ တကယ္ တတ္ေျမာက္ႏိုင္ပါေတာ့ မည္ေလာ။

အလြန္ပညာဉာဏ္ထက္ကာ သတိေကာင္းေသာ ရာႏႈံးနည္းပါးသည့္ လူႀကီးလူအိုအနည္းစုေတာ့ သေဘာ ေပါက္ ေကာင္း ေပါက္ႏိုင္မည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း အမ်ားစု လူႀကီးလူအိုမ်ားအတြက္မူ သင့္ ေလ်ာ္ မေလ်ာ္ စာဖတ္သူတို႔ စဥ္းစားၾကရန္ သာျဖစ္ပါသည္။

လြန္ခ့ဲေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၅၀ ေက်ာ္က ျမတ္ဗုဒၶက စႀက္၀ဠာ အနႏၱရိွသည္ဟု တရားတပုဒ္ ေဟာ ရာ တြင္ ပင္ မည္မွ် အတိုက္အခံလုပ္၍ ေဟာရမည္ကို ယေန႔ ကၽြႏ္ုပ္တို႔စဥ္းစားၾကည့္ႏိုင္သည္။

လြန္ခ့ဲေသာႏွစ္ေပါင္း ၂၅၅၀ေက်ာ္က လူသားတို႔သည္ စႀက္၀ဠာကိုအသာထား မိမိတို႔ေနထိုင္ရာ ကမၻာ ႀကီးအေၾကာင္းပင္ ေကာင္းေကာင္းမသိခ့ဲၾက၊ သိႏိုင္ေလာက္ေသာ သိပံၸပညာလည္းမရိွေသာ ထိုသူမ်ား ယုံၾကည္ရန္ အေတာ္ခက္ လိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ ျမတ္ဗုဒၶကမူ အရိွတရား၊ အမွန္တရားကို ေဟာ ၾကားခ့ဲသည္။

ယေန႔ ၂၁ ရာစု ထိပ္တန္းက်ေသာ နကၡတၱေဗဒပညာရွင္မ်ား မွန္ေျပာင္းေကာင္းေကာင္း ထုတ္လုပ္ႏိုင္ေလ ၿဂိဳဟ္သစ္ ၾကယ္သစ္မ်ား ေတြ႕ရိွေလ ျဖစ္ေနသည္ကိုလည္း သတိထားသင့္သည္။

ျမင္မွသိေသာ အသိတရားႏွင့္ မျမင္ေသာ္လည္းသိေသာပညာကားမႏွိဳင္းအပ္ရာသည္သာတည္း။

ျမတ္ဗုဒၶသည္ ဉာဏ္ေတာ္ျဖင့္ေဟာၾကား၍ –

သိပံၸပညာရွင္မ်ားကမူ Trial and error method ျဖင့္သာအသစ္အဆန္းကို ရွာေဖြ ေတြ႔ရိွၾကရသည္။

စႀက္၀ဠာရိွလူသားသည္ စႀက္ာ၀ဠာ၏အစု၀င္ တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ ထိုလူသားသည္ သူ႔အေၾကာင္းကို သူအလုံးစုံ သိေသာအခါ စႀက္၀ဠာကိုလည္း သိၿပီးျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

သင္ မည္သို႔ယူဆသနည္း။ လက္ခံႏိုင္ပါ၏ေလာ။

ယေန႔သိပံၸပညာရွင္မ်ားလက္ခံ ယုံၾကည္ အသုံးခ်ေနေသာ သီအိုရီတစ္ခုကိို ေျပာျပလိုပါသည္။ ေဒၚလတန္ ၏အက္တမ္သီအိုရီတြင္-

အရာ၀တၱဳဟူသမွ်ကို အက္တမ္မ်ားျဖင့္ ဖဲြ႕စည္းထားသည္။ ျဒပ္တစ္ခု၏အေသး ငယ္ဆုံးအစိပ္အပိုင္းကို အက္တမ္ ဟုေခၚသည္ဟု ဆိုသည္။

ေရႊကိုေရႊအက္တမ္မ်ားျဖင့့္္ ဖဲြ႕စည္းထားသည္။

ေရႊ၏ဂုဏ္သတၱိကိုေလ့လာလိုလွ်င္ ေရႊအက္တမ္ကို ေလ့လာျခင္းအားျဖင့္ အလုံးစုံ သိျမင္ၾကသည္။

ထိုသို႔ဆိုလွ်င္ စႀက္ာ၀ဠာအစု၀င္ျဖစ္သည့္ လူသားတစ္ဦးသည္ သူ႔အေၾကာင္းသူ အလုံးစုံသိလွ်င္ စႀက္၀ဠာ ကိုုပါ သိႏိုင္သည္ဆိုေသာ အဆိုကို သင္ေစ့စပ္ေသခ်ာစြာေတြး၍ သင္ကိုယ္ တိုင္ ေကာက္ခ်က္ခ်ႏိုင္ေကာင္းပါ၏။

စႀက္၀ဠာအစုအေ၀းတစ္ခုျဖစ္ေသာ ကမၻာတြင္ သစ္ပင္ ေတာ ေတာင္ ေရ ေျမဟူေသာ သက္မ့ဲမ်ားႏွင့္ လူႏွင့္တိရစၦာန္ ဟူေသာ သက္ရိွသတၱ၀ါမ်ားရိွၾကသည္။

လူႏွင့္တိရစၦာန္တြင္ လူသည္ အလြန္ဉာဏ္ရည္ျပည့္စုံသည္။

ထိုလူသည္ သူ႔အေၾကာင္းသူ အလုံးစုံသိေအာင္လုပ္ႏိုင္ေသာ ပညာကို သင္ယူတတ္ေျမာက္၍ သိခ့ဲေသာ္၊ စႀက္၀ဠာ အေၾကာင္း သိႏိုင္ရန္ ၀န္မေလးေတာ့။ သို႔ေသာ္ ထိုပညာကို လူတိုင္း သိႏိုင္ပါသေလာ။

ပညာတစ္ရပ္ကို ဆရာထံမွ(ျမင္ဆရာ၊ၾကားဆရာ) မသင္ယူပဲ၊ ကိုယ္တိုင္တတ္ေျမာက္ရန္မွာ လြန္စြာ ခက္ ခဲ ေပလိမ့္မည္။ အတန္းေက်ာင္း“သညာ” ၊စား၀တ္ ေနေရး၊စီးပြါးေရး“သညာ”မ်ားကိုပင္ သင္ေပး သူူက သင္ ေပး သည့္ တိုင္ ခံယူသူကို လိုက္၍ ကဲြျပားျခားနားၾကေသးသည္။

ျမတ္ဗုဒၶသည္ မိမိကိုယ္ကို မိမိအလုံးစုံ သိျမင္ေသာအခါ စႀက္၀ဠာကိုလည္း ေျခဆန္႔စရာမလိုပဲ သိခ့ဲသည္။

လူသားတိုင္း ခံစားၾကရေသာ ေသာက ဒုကၡ (ေလာဘမီး၊ ေဒါသမီးတို႔၏ ေလာင္ကၽြမ္းခံရျခင္း) အေပါင္းမွ လြတ္ေျမာက္ ခ့ဲသည္။

ထို မိမိကိုယ္ကို သိေစေသာ တရားေတာ္ကား “၀ိပႆနာ” တရားေတာ္ေပတည္း။

ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားသည္ ထို အလြန္ျမင့္မား ျမင့္ျမတ္လွေသာတရားေတာ္မ်ားႏွင့္ အူ၀ဲမွသည္ သုသာန္ၾကား အတူေနထိုင္ခ့ဲၾကေသာ္လည္း ထိုတရားေတာ္မ်ား၏ တန္ဘိုးကိုသိ၍ က်င့္ႀကံအားထုတ္ႏိုင္သူကား လြန္စြာနည္းလွသည္။ ၀မ္းနည္း ဖြယ္ရာပင္။

၀ိပႆနာတရားေတာ္ကို ေကာင္းစြာသိ၍ က်င့္ႀကံအားထုတ္ေသာေၾကာင့္ သံသရာ ဆင္းရဲဒုကၡမွ လြတ္ ေျမာက္ခ့ဲသည့္ ရဟႏၱာပုဂိၢဳလ္ႀကီးမ်ား ျမန္မာျပည္ တြင္ အထင္အရွားရိွသည္။

သံသရာမွလြတ္ေျမာက္ရန္ဆိုေသာ အဆင့္ကို ေခတၱထား၍

၀ိပႆနာတရားေတာ္ေက်းဇူးေၾကာင့္ ပစၥဳပၸန္ဘ၀တြင္ပင္ ေအာင္ျမင္ခ့ဲေသာ လူပုဂၢိိဳလ္မ်ားလည္း အထင္ အရွားရိွသည္။

ကမၻာ့ကုလသမဂၢ၏ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ျဖစ္ခ့ဲ၍ တတိယကမၻာစစ္မီးႀကီး မေလာင္ ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ ကာကြယ္ႏိုင္ခ့ဲေသာ ဦးသန္႔သည္လည္းေကာင္း၊

သာမန္လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာ္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၏လြန္စြာ အေရးပါ အေရးႀကီးေသာ ႒ာနႀကီး(၄)ခုကို တာ၀န္ယူ၍ ေအာင္ျမင္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ႏိုင္စြမ္းခ့ဲေသာ ဆရာႀကီးဦးဘခင္ (အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ၀ိပႆနာ ကမၼ႒ာန္း ရိပ္သာ စတင္ခ့ဲသူ) သည္ လည္းေကာင္း၊

ယေန႔လူငယ္မ်ား ကိုယ္ေတြ႕မ်က္ျမင္ ကမၻာ့အႀကီးဆုံး လိႈင္ဂူဘုရားႀကီးကို တည္၍၊ တကမၻာလုံး ၀ိပႆနာတရားျပကာ လြန္စြာႀကီးေလး မ်ားျပားလွေသာ တာ၀န္ႀကီးမ်ားကို ထမ္းေဆာင္ေနသည့္ ဆရာႀကီး ဂုရုႀကီး ဦးဂိုအင္ကာသည္ လည္းေကာင္း၊

၀ိပႆနာတရားေတာ္၏ အစြမ္းျဖင့္ လြန္စြာႀကီးေသာ (သာမန္လူတို႔ျဖစ္ႏိုင္မည္မထင္ေသာ) တာ၀န္ ႀကီး မ်ား ကို ထမ္းေဆာင္ေနသည့္ ပုဂိၢဳလ္မ်ားျဖစ္သည္။

၀ိပႆနာတရားသည္ ဉာဏ္အလုပ္ျဖစ္သည္။

သေဘာေပါက္ေအာင္ နာယူရမည္။ (လြန္စြာနက္နဲေသာ တရားမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္)

က်င့္ႏိုင္စြမ္းရိွရမည္။ (အရြယ္၏ေကာင္းျခင္းသည္ အလြန္အေရးပါသည္)

ထို႔ေၾကာင့္လူငယ္မ်ားႏွင့္ ပို၍သင့္ေလ်ာ္သည္။

သင္သည္ လူငယ္လူလတ္ျဖစ္ခ့ဲေသာ္ ၀ိပႆနာတရားအားထုတ္ရန္ လြန္စြာသင့္ေလ်ာ္ေသာ အရြယ္ ျဖစ္ ေပလိမ့္မည္။

ယေန႔ကမၻာတြင္ လူဦးေရ သန္း-၆၅၀၀ေက်ာ္ရိွသည္။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သန္းေပါင္းအနည္းငယ္မွ်သာရိွသည္။

ထိုဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအနက္မွ ဘုရားျဖစ္ေရးဖက္ အားသန္ေသာ မဟာယနေပါင္း မ်ားစြာ ႏႈတ္ပါယ္ေသာ္-

၀ိပႆနာတရားအစစ္အမွန္ကို သိခြင့္ အားထုတ္ခြင့္ရိွေသာ သူမွာမူ လြန္စြာနည္းပါး သည္။

ထိုနည္းပါးေသာလူစုတြင္ သင္ပါ၀င္ေနၿပီဆိုလွ်င္-

သင့္အေၾကာင္း သင္သိၿပီးေနာက္၊ စႀက္ာ၀ဠာပါ ထြင္းေဖာက္ သိႏိုင္ေသာဉာဏ္ကို သင့္မွာရႏိုင္ေသာ အခြင့္အေရး ရိွၿပီဆိုလွ်င္ သင္၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာ မျဖစ္သင့္ပါသေလာ။

ယခုမွာကား နိဒါန္းသာ ျဖစ္ေပသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တတ္သိနားလည္သမွ် (ဘုရားေဟာတရားမ်ား)ကို လူငယ္လူလတ္မ်ား ရွင္းလင္းစြာ သိရိွခြင့္ရရန္ ဆက္လက္တင္ျပသြားမည္ျဖစ္ပါသည္။

စိတ္ျဖင့္ေလာကကိုဖန္ဆင္းသည္

စိေတၱနေနယ်တီေလာေကာ


သတ္မွတ္ခ်က္ေတြၾကား

ဗ်ာမ်ားေနသူ

အဲ့ဒါလူူ


ေနရီ