ျမတ္ဗုဒၶ၏ ၀ိပႆနာတရားေတာ္ႏွင့္ လူငယ္လူလတ္ အပိုင္း(၃-ခ)

“လူေတြဘာေၾကာင့္ တရားအားထုတ္ေနၾကသလဲ၊ ရိပ္သာေတြသြားေနၾကသလဲဆိုတ့ဲ မင္းရဲ႕ ေမးခြန္း ကို ျပန္ေကာက္ ရေအာင္”

“လုပ္စမ္းပါဦး”

“နည္းနည္းေတာ့ စိတ္ရွည္သည္းခံနားေထာင္ေပါ့ကြာာ၊ မင္းနားမလည္ရင္လည္းေမးေပါ့”

“စိတ္သာခ်၊ ငါ မသိရင္ေတာ့ အကုန္ေမးမွာ၊ မင္းစိတ္မတိုဖို႔သာလိုတာ”

“ဓမၼနဲ႔ပတ္သက္လို႔ မင္းဒီေလာက္စိတ္၀င္စားလာတာကို ငါကေက်းဇူးတင္ရဦးမွာ၊ ငါ့အေတြ႕ အႀကံဳ အရ ေျပာရရင္ တခ်ိဳ႕ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဆိုပါေတာ့ကြာ စိတ္မ၀င္စားၾကပါဘူး၊ ေငြမွေငြ ဒါေလာက္ပဲ စိတ္၀င္ စား ေနၾကတာ”

“ငါ့လိုလား”

“မင္းကအမ်ားႀကီးေတာ္ေသးတာေပါ့”

“ဒီလိုဆိုလည္း- ”

“ဒီလိုကြ၊ တို႔ရဲ႕ျမတ္ဗုဒၶကေဟာခ့ဲတ့ဲ ၀ိနည္း၊ သုတၱန္၊ အဘိဓမၼာရယ္လို႔ ပိဋကတ္သုံးပုံထဲက အဘိဓမၼာ ပိဋကတ္ ထဲမွာ ပါတ့ဲ ပ႒ာန္းတရားေတာ္ထဲမွာ-”

“လူေတြခဏခဏေျပာေတ့ဲ ပ႒ာန္းလား”

“ဟုတ္တယ္၊ ပ႒ာန္း၂၄ ပစၥည္းဆိုတာ မင္းၾကားဖူးတယ္မဟုတ္လား”

“ၾကားဖူးပါတယ္ကြာ၊ တန္ခိုးႀကီးတယ္ဆုိ ရြတ္ရြတ္ေနၾကတာပဲ”

“ပ႒ာန္းက တန္ခိုးႀကီးတယ္ဆိုတာထက္၊ ပါ၀င္တ့ဲ တရားဓမၼေတြက တန္ဖိုးရိွတာပါ၊ ရြတ္တာ ထက္ က်င့္ သုံးႏိုင္ရင္ ပိုေက်းဇူးမ်ားတာေပါ့”

“လူေတြကေတာ့ ရြတ္ဖတ္ေနၾကတာပါပဲ”

“က်င့္ဖို႔ကခက္ၿပီး၊ ရြတ္ဖို႔ကလြယ္ေတာ့လည္း လူ႔သဘာ၀ပဲေလ၊ ေလာဘဆိုတာက ကိုယ္ သက္သာ ခ်င္ တာလည္း ေလာဘတမ်ိဳးပဲ၊ သက္သာတ့ဲလမ္းကို ေရြးခ်င္ၾကတာလည္း သဘာ၀ပါပဲ”

“ဘယ္လိုက်င့္ရတာလည္း”

“မက်င့္ခင္ သိေအာင္လုပ္ေပါ့ကြာ၊ သိၿပီးေတာ့မွ က်င့္ရင္ နည္းလမ္းမွန္မွန္ ေတြ႔ႏိုင္ေတာ့ ပိုအက်ိဳး ရိွတာေပါ့၊ကဲ-အဲဒီပ႒ာန္း၂၄ပစၥည္းပစၥယနိေဒၵသထဲမွာပထမဦးဆုံးစတာေဟတုပစၥည္းပဲ၊ပါဠိလိုေတာ့ ေဟတုပစၥေယာတိ-ေဟတူေဟတု သမၸယုတၱကာနံ ဓမၼာနံ တံသမု႒ာနာနဥၥ ရူပါနံ ေဟတုပစၥေယန ပစၥေယာ-လို႔ ေဟာတယ္”

“ဒီပါဠိကို က်က္ထားရမွာလား”

“အလြတ္က်က္မွတ္သိထားေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့၊ မင္းလည္းၾကားဖူးတယ္ မဟုတ္လား၊ အာဂုံရမွ အာဂလူ-ဆိုတ့ဲ စကားေလ၊ တကယ္ေတာ့ ပါဠိေတာ္ကို အလြတ္ရတာထက္ အဓိပၸါယ္ကိုသိမွ ပိုအက်ိဳးရိွမွာ၊ ခု ငါေျပာျပမ့ဲ အဓိပၸါယ္ဟာ အႏွစ္ခ်ဳပ္ အဓိပၸါယ္လို႔ မင္းနားလည္ထားေပးပါ၊ ဒီထက္ အေသးစိတ္ အဓိပၸါယ္ကိုေတာ့ တို႔ဆရာသခင္ ေက်းဇူးရွင္ ပညာရိွဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၊ လူပညာရွိမ်ား ေဟာၾကားတာကို မွတ္တမ္း တင္ထားတ့ဲ စာအုပ္စာေပေတြ တပုံႀကီးပဲ၊ ဒါေပမယ့္ ခုခ်က္ခ်င္း ေလ့လာလို႔လည္း ျဖစ္မွာမဟုတ္ေသးဘူး ၊ “နင္”ေနမွာ ၊ တန္ဖိုးရိွ ေလးနက္တ့ဲစာေတြ အေၾကာင္း အရာေတြဆိုေတာ့ ျဖည္းျဖည္းေလ့လာရင္ ပိုေကာင္းတယ္”

“အဓိပၸါယ္က-”

“အဓိပၸါယ္ကေတာ့ ဟိတ္ေျခာက္ပါးတို႔သည္ ဟိတ္ေျခာက္ပါးတို႔ႏွင့္ ယွဥ္ကုန္ေသာ စိတ္ ေစတသိက္ တို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ အ့ဲဒီ စိတ္ေစတသိက္တို႔ ျဖစ္ေစတ့ဲ စိတၱဇရုပ္ ပဋိသေႏၶ ကမၼဇရုပ္တို႔ကို ေဟတုပစၥယ သတၱိျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳတယ္တ့ဲ”

“ရႈပ္ကုန္ၿပီ”

“မင္းကရႈပ္ကုန္ၿပီဆိုေတာ့ ငါလည္း ဘယ္လိုေျပာရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး၊ တကယ္ဖြင့္ရမယ့္ အဓိပၸါယ္ အျပည့္အစံုထဲက ေ၀ါဟာရေတြၿခံဳၿပီး၊ တရားကိုယ္ သေဘာေလာက္ကုိပဲ မင္းကိုေျပာျပတာ၊ မင္း နားမလည္ မွာ စိုး လို႔ ငါ ခ်န္ထား တာေတြ အမ်ားႀကီးက်န္ေသးတယ္၊ ဒီေတာ့”

“မင္း အပင္ပမ္းခံေျပာေတာ့လည္း ငါစိတ္၀င္စားပါတယ္၊ ဒီထက္ပိုရွင္းေအာင္ ေျပာလို႔ေရာ ရေသးလား”

“အင္း- ေျပာၾကည့္တာေပါ့ကြာ အႏွစ္အဓိပၸါယ္ မပ်က္ဖို႔ကေတာ့ အေရးႀကီးတယ္၊ ဒီလိုကြာ တို႔ျမတ္ဗုဒၶက တို႔လူေတြ ဟာတ့ဲ “ဟိတ္” အရင္းအျမစ္ အေျခခံလို႔ေခၚတ့ဲ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ အေလာဘ၊ အေဒါသ၊ အေမာဟဆိုတ့ဲ ဟိတ္ေျခာက္ပါးတို႔ဟာ အ့ဲဒီဟိတ္ေျခာက္ပါးနဲ႔ ယွဥ္တဲြတ့ဲစိတ္၊ ေစတသိက္ စိတ္ေၾကာင့္ျဖစ္တ့ဲ ရုပ္၊ ပဋိသေႏၶရုပ္ေတြကို ေက်းဇူးျပဳေစတယ္၊ မင္းနားလည္ေအာင္ အတိုဆုံးေျပာရရင္ တို႔ရဲ႕“စိတ္ေတြျဖစ္တ့ဲ သိမႈ၊ ခံစားမႈေတြနဲ႔ စိတ္ေၾကာင့္ျဖစ္ရတ့ဲ ရုပ္ေတြကို ဒီတရား ေျခာက္ပါးက ေက်းဇူးျပဳ ေနသတ့ဲ” ဒီလိုဆိုရင္ေရာ နားလည္မလား”

“နည္းနည္းထပ္ၿပီး လူတိုင္းနားလည္ေအာင္ ေျပာၾကည့္ပါလား”

“အင္း-ဒီလိုဆို-စိတ္ေတြ ရုပ္ေတြဆိုတာ လူကိုေျပာတာကြာ၊ ဒီေတာ့ လူကိုတ့ဲ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ အေလာဘ၊ အေဒါသ၊ အေမာဟဆိုတ့ဲ တရားေျခာက္ပါးက စိုးမိုးသတ့ဲကြာ၊ လူကို ကားလို သေဘာထားျပီး ေျပာရရင္ လူကိုကားႀကီးလို႔ သေဘာထား၊ ဟိတ္ေျခာက္ပါးကို အင္ဂ်င္လို႔ သေဘာ ထား ကြာ၊ ဟိတ္ေျခာက္ပါးက ေမာင္းႏွင္အားေပါ့ ရွင္းၿပီလား”

“ဒီလိုဆို တို႔လူေတြမွာ အဓိကက်တာ ဟိတ္ (၆)ပါးေပါ့”

“ဟုတ္ပါ့ကြာ တည့္တည့္ပါပဲ”

“အ့ဲဒီေတာ့”

“အ့ဲဒီဟိတ္ေျခာက္ပါးမွာကုသိုလ္ဟိတ္က(၃)ပါး၊အေလာဘ၊အေဒါသ၊အေမာဟ၊အကုသိုလ္ဟိတ္ က(၃) ပါး၊ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ၊ထပ္ၿပီးအက်ဥ္းခ်ဳပ္ေျပာရင္ လူကိုကုသိုလ္နဲ႔ အကုသိုလ္တို႔ ကသာ ေက်းဇူးျပဳေနတာတ့ဲ”

“ဟုတ္ရဲ႕လားကြာ”

“ဟုတ္သမွ ဟိုဘက္လြန္ေနေသး၊ တို႔တေလာကလုံး မၿငိမ္းခ်မ္းမၿငိမ္သက္တာ အဆင္ မေျပတာေတြ ဟာ လူေၾကာင့္ မဟုတ္ဘူး၊ အ့ဲဒီ အကုသိုလ္ဟိတ္ (၃)ပါးေၾကာင့္၊ အဆင္ေျပညီညြတ္ မွ် တ ခ်မ္းသာၾကတာလည္း၊ အ့ဲဒီ ကုသိုလ္ဟိတ္(၃) ပါးေၾကာင့္ပဲ၊ င့ါဉာဏ္ထဲမွာေတာ့ ရွင္းတယ္”

“ငါ့ဉာဏ္္ထဲ မရွင္းဘူးကြ”

“မင္းအလုပ္ရိွေသးတယ္ မဟုတ္လား၊ မီးက ဘယ္အခ်ိန္ ျပန္လာမွာလည္း”

“ေရရာေသခ်ာတာ ဘာတစ္ခုမွမရိွဘူး ဘာျဖစ္လို႔လဲ”

“မင္းနားလည္ေအာင္ဆို ငါက စကားရွည္ရဦးမွာေလ၊ မင္းအခ်ိန္မရလို႕ စိတ္ကတေနရာေရာက္ ေနရင္ ငါေျပာတာ အလကားျဖစ္ကုန္္မွာ”

“ငါ မီးကိုေမ့ထားလိုက္ၿပီ၊ စိတ္ထဲ တစ္ခုခု နားလည္လာသလိုမို႔ မင္းေျပာတာထပ္ၿပီး နားေထာင္ ၾကည့္မယ္”

“ရတယ္ေမာင္၊ ငါကေတာ့ မွ်ေ၀ခ်င္ေနတာ၊ လိုလိုလားလားဆိုလို႔ေတာ့ ဆက္ရန္မ်ားစြာ ရိွေသး သည္ ေပါ့ကြာ၊ မင္းဉာဏ္ထဲမွာ ရွင္းေအာင္ေျပာရရင္ေတာ့ ဥပမာေလး တစ္ခုနဲ႔ ရွင္းျပမွရမွာ”

“ငါ အခ်ိန္ရသြားၿပီ”

“သာဓုဗ်ာ၊ သာဓု၊သာဓု။ ဒီလိုကြ ငါပ႒ာန္းတရားေတာ္ေတြကို သိခ်င္နားလည္ခ်င္လို႔ ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက(ေညာင္တုန္း)ရဲ႕ပ႒ာန္းသင္တန္းမွာ ဆရာေတာ္ျပခ့ဲတ့ဲ ဥပမာေလးတစ္ခုပဲ ျပန္ေျပာရမွာ“

“————-”

“ရြာတရြာမွာ သက္ေတာ္ႀကီးရင့္ေနတ့ဲ ဘုန္းႀကီးအိုႀကီးတစ္ပါးရိွတယ္၊ ဆြမ္းမခံႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ ဒီေတာ့ရြာက ဆြမ္းဟင္း ခ်က္လွဴတာကို ကိုရင္တစ္ပါးနဲ႔ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္က ေန႔စဥ္ရြာထဲ ဆြမ္းခ်ိဳင့္ ယူရတယ္၊ တေန႔က်ေတာ့ တကာမႀကီး တစ္ေယာက္က ဆရာေတာ္ႀကီး ႀကိဳက္တတ္တ့ဲ ငါးေျပမဟင္း ခ်က္ျပီး ထည့္ေပး လိုက္တယ္၊ ကိုရင္နဲ႔ေက်ာင္းသားကလည္း ငါးေျပမဟင္းဆိုေတာ့ ႀကိဳက္ေတာ့ ႏွစ္ဦး တိုင္ပင္ၿပီး လမ္းမွာတင္ စားပစ္လိုက္ေရာ၊ ေနာက္ေတာ့ သင့္တင့္တာေတြ တျခားဟင္းေတြနဲ႔ ဆရာေတာ္ႀကီးကို ဆြမ္းကပ္လိုက္တယ္”

“အ့ဲဒီေတာ့-”

“ဇာတ္လမ္းကအစပဲရိွေသးတာ၊မၿပီးေသးဘူး၊ဆြမ္းဟင္းခ်က္ေလာင္းတ့ဲ တကာမႀကီးကလည္း သူလွဴတာ ဆရာေတာ္ႀကီးသိေစခ်င္တာေရာ၊ဆရာေတာ္ႀကီးဘုန္းရတာေကာင္းမေကာင္းလည္းသိခ်င္လို႔ေက်ာင္းေရာက္လာ ေရာ”

“ဂြက်ကုန္ေရာေပါ့”

“ေအးေပါ့ကြာ၊ တပည့္ေတာ္ ငါးေျပမဆြမ္းဟင္းေလး ေကာင္းရဲ႕လားေပါ့၊ ဒီေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကီးက ငါမစားရပါဘူး ဆိုေတာ့ ေနာက္ဆုံး ကိုရင္နဲ႔ ေက်ာင္းသားေခၚေပါ့ကြာ၊ သက္ေသခိုင္လုံေနေတာ့ ျငင္းမရေတာ့ဘူး၊ ဆရာေတာ္ႀကီးက ႀကိမ္လုံးဆဲြ၊ ကိုရင္နဲ႔ေက်ာင္းသားက ပြတ္ေလာညံေအာင္ငို၊ တင္ပါးပြတ္၊ ေျခသလုံးပြတ္ေပါ့”

“ပဲြၾကမ္းကုန္တာေပါ့”

“ေအးေပါ့ကြာ၊ အ့ဲဒီပဲြမွာ ပါ၀င္ကျပရသူေတြ တစ္ေယာက္မွ စိတ္မခ်မ္းသာၾကရဘူး”

“အ့ဲဒီေတာ့-”

“မၿပီးေသးဘူးကြ၊ ေနာက္တပဲြၾကည့္ဦး”

“မင္းဥစၥာတရားနဲ႔ေကာဆိုင္ရဲ႕လား၊ စိတ္၀င္စားဖို႔ေတာ့ ေကာင္းသား”

“ဆိုင္လိုက္သမွ ဆိုင္-ဆိုင္-ဆိုင္ေပါ့ကြာ၊ ေနာက္တပဲြကေတာ့ ဒီလိုမဟုတ္ဘူး၊ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းမွာ ပိႏၷဲပင္ႀကီးတပင္ရိွသတ့ဲ၊ ပိႏၷဲကလည္း မ်ိဳးေကာင္းေတာ့ သီးလိုက္ရင္ တစ္လုံးတစ္လုံး လူႀကီးလက္ ႏွစ္ဖက္စာ နီးပါးႀကီးသတ့ဲ၊ တေန႔ေတာ့ အ့ဲဒီထဲက အႀကီးဆုံး အလုံးႀကီး ေပ်ာက္ေရာ၊ ဆရာေတာ္က သိေပမယ့္ ဘယ္သူ႔မွေမးလားစမ္းလားမလုပ္ဘူး၊၂-ရက္ေလာက္ၾကာေတာ့လူတစ္ေယာက္ကုတ္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းနဲ႔ ေက်ာင္း၀င္းထဲ ၀င္လာၿပီး၊ ဆရာေတာ္ႀကီးကို ဦးလာခ်တယ္၊ ဆရာေတာ္ႀကီးက ကိစၥေမးေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကီးေက်ာင္းက ပိႏၷဲသီးႀကီးကို တပည့္ေတာ္ မေနႏိုင္လို႔ ခိုးမိပါတယ္၊ အျပစ္ခံယူဖို႔ လာတာပါလို႔ ေလွ်ာက္သတ့ဲ၊ ဆရာေတာ္ႀကီးက မင္းခိုးတာ အမွန္ပဲလားဆိုေတာ့ အမွန္ပါလို႔ ျပန္ေလွ်ာက္သတ့ဲ၊ ဆရာေတာ္ႀကီးက အ့ဲဒီတကာကိုေခၚသြားၿပီး၊ အိမ္သာေရေဆးခိုင္းတယ္၊ ေရေတြျဖည့္ခိုင္းတယ္၊ ေက်ာင္း၀င္း အတြင္း တံျမက္စီးလွည္းခိုင္းတယ္၊ ေနာက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကီးက ေနာင္ဘယ္သူ႔ပစၥည္းမွ မခိုးနဲ႔ ျပန္ေတာ့-ဆိုၿပီး ျပန္လႊတ္လိုက္သတ့ဲ”

“ၾကားရတာကိုက စိတ္ခ်မ္းသာစရာပါလား”

“အ့ဲဒါပါပဲကြာ၊ ပထမျဖစ္စဥ္ရဲ႕ အဓိကတရားခံက စားခ်င္တ့ဲေလာဘ ကိုယ္လွဴတာကိုသိေစခ်င္တ့ဲ ေလာဘ၊ ကိုယ္မစားရလို႔ ျဖစ္ရတ့ဲေဒါသ၊ ေလာဘနဲ႔ ေဒါသျဖစ္တိုင္းမွာ အၿမဲတမ္း ကပ္ပါလာၿပီး အားေပး အားေျမွာက္ ျပဳတာက အသိတရား ကင္းလြတ္ေစတ့ဲ ေမာဟအဲ့ဒီ သံုးဦး ဇာတ္ကသြားၾကတာပါ၊ ကိုရင္၊ ေက်ာင္းသား၊ တကာမႀကီး၊ ဆရာေတာ္ႀကီးတို႔ကိုမျမင္နဲ႔ သူတို႔ကိုယ္စီမွာ ေပါက္ဖြားလာတ့ဲ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ရဲ႕ဆိုးက်ိဳးကို ျမင္တတ္ရမယ္၊ ဒါကဘာမွမဟုတ္ေသးတ့ဲ အေသးအဖဲြပဲ၊ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ သတ္ၾကျဖတ္ၾက၊ ေအာ္ၾက၊ ဟစ္ၾက၊ ေခ်ာက္တြန္းၾက၊ ႏွိပ္စက္ၾက၊ ေနာက္ဆုံး အနိ႒ာရုံနဲ႔ ဇာတ္သိမ္းၾကရတ့ဲ တရားခံဟာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟပဲလို႔ တို႔သိဖို႔လိုတယ္”

“အင္း ရွင္းပါတယ္ကြာ”

“ေနာက္တပဲြမွာေတာ့ သူခိုးကခိုးတာမဟုတ္ဘူး၊ ေလာဘကခိုးတာကို ေလာဘကခိုးတာလို႔ ဉာဏ္ပညာ ႀကီးႀကီးနဲ႔ ၾကည့္တတ္တ့ဲအျပင္ အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္ရင္ ျဖစ္လာတတ္တ့ဲ ေဒါသ၊ေမာဟကို ပါယ္ႏိုင္ၿပီး၊ အေဒါသ၊ အေမာဟနဲ႔ တုန္႔ျပန္ လိုက္လို႔ ဒီသူခိုးဟာ ေတာ္ေတာ္ ေနာင္တရသြားလိမ့္မယ္။ ေနာင္တသက္လံုးေတာင္ သူမ်ား ပစၥည္း ခိုးခ်င္မွ ခိုးေတာ့မွာ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းနဲ႕ ဆံုေတြ႕ရျခင္းရဲ့ အက်ိဳးေက်းဇူးဟာ ေတာ္ေတာ္ ၾကီးမား ပါတယ္ ဆရာေတာ္ႀကီးကလည္း ဒီသူခိုးရဲ႕ သံသရာပါမယ့္ အျပစ္ေတြကို ေပါ့ေစေအာင္၊ သူ႔အတြက္ မဟုတ္တ့ဲ ေမတၱာ(အေဒါသ)နဲ႔ ေက်ာင္းေ၀ယ်ာ၀စၥေတြ လုပ္ ခိုင္းတယ္၊ ဒီပဲြတစ္ခုလုံးကို ကျပသြားတာ အေလာဘ၊ အေဒါသ၊ အေမာဟပဲ၊ အ့ဲဒီ ကုသိုလ္ဟိတ္သုံးပါး ပါ၀င္ကျပခြင့္ ရခ့ဲတ့ဲပဲြေလးကေတာ့ ၾကည္ႏူးခ်မ္းေျမ႕ စရာေပါ့ကြာ”

“ေကာင္းေကာင္းရွင္းပါၿပီကြာ”

“ငါရွင္းတာထက္ ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက(ေညာင္တုန္း)ရဲ႕ ရွင္းျပခ်က္ပါ ငါလည္းဒီတရားေတြနာ ရၿပီး ေလာကႀကီးကို ပ့ဲကိုင္ေနတာ၊ ဒီဟိတ္ေျခာက္ပါးပဲလို႔ သိလာရုံမက လူဆိုတာအေျပာမွ်ပဲ၊ တကယ့္ ေနာက္ကြယ္က ႀကိဳးကိုင္ေနတာ၊ ဒီဟိတ္ေျခာက္ပါးသာရိွတယ္ဆိုတာရွင္းလင္းခ့ဲတယ္။စကားနည္းနည္းေလးျမွင့္ေျပာရရင္ လူဆိုတာ တကယ္မရိွပါဘူး၊ပညတ္သေဘာအေနနဲ႔သာရိွတာပါ၊တကယ္ရိွတာကဟိတ္ေျခာက္ပါးပါ၊ဒါေၾကာင့္ ငါ့ဘာေကာင္ ထင္လဲ-တို႔၊ဘယ္လိုလူစားမွတ္ေနသလဲ-တို႔ဆိုတ့ဲအယူအဆေတြဟာကမၻာပ်က္မ့ဲအယူအဆေတြပဲ၊ အနိဌာရံု အားလံုး ရဲ႕နိဒါန္းပဲမဟုတ္လား”

“တရားအားထုတ္တာက-”

“ေအးတို႔ရဲ႕ျမတ္ဗုဒၶကအကုသိုလ္(၃)ပါးကိုပါယ္ၾက၊ကုသိုလ္ဟိတ္(၃)ပါးကိုေဆာင္ၾကလို႔- ပထမအဆင့္ ေဟာတယ္ေပါ့ကြာ၊ေလာကီ၊ေလာကတၱရာေရးရာခ်မ္းသာေရးအက်ိဳးရိွေရးေပါ့၊အ့ဲဒီအကုသိုလ္ဟိတ္(၃)ပါး၊ ကုသိုလ္ဟိတ္(၃)ပါးကလည္း ဓါးနဲ႔လွီးထုတ္ပစ္လို႔ ရတာေတြမဟုတ္ဘူး၊ သံသရာ အဆက္ဆက္က စိတ္ေတြ စိတ္ေတြေၾကာင့္ကံေတြအေနနဲ႕စုေဆာင္းစုေပါင္းထားတာေတြ၊ပစၥဳပၸန္ဒီဘ၀မွာပဲ မသိလို႔ျပဳမိခဲ့တဲ့အကုသိုလ္ ကိေလ သာတရားေတြကလည္းနဲမွတ္ဆိုေတာ့သူတို႔ကိုအၾကြင္းမက်န္ပါယ္သတ္ႏိုင္ဖို႔က၀ိပႆနာတရား အားထုတ္ျခင္းျဖင့္ သာ ပါယ္လို႔ရလို႔ ဒီ မေကာင္းတ့ဲ အကုသိုလ္ဟိတ္ ေတြပါယ္ဖို႔ တရား ရိပ္သာေတြ၀င္ၾက၊ အားထုတ္ၾကတာပါ၊ မင္းေျပာသလို ရႈပ္ေနတာ မဟုတ္ၾက ပါဘူး”

“ေဆာရီးကြာ၊ ငါကအရင္ကသိမွမသိပဲ၊ စတန္႔ထြင္ေနတယ္ထင္တာေပါ့”

“ခုေရာ သိၿပီလို႔ဆိုခ်င္တာလား”

“သိပါတယ္ကြာ သိပါတယ္၊ မင္းဆရာေတာ္ေဟာတ့ဲ ဥပမာေလး အလြန္ထိေရာက္ပါတယ္၊ ငါကိုယ္ တိုင္လည္း ခနခန ေဒါသျဖစ္ဖူးေတာ့ ကိုယ္ေတြ႕ပဲေလ၊ ဆုံးရႈံးတာပိုမ်ားတယ္”

“ဒီေတာ့ ဘုရားေရာ ဘာေၾကာင့္ ရိွခိုးရတယ္ဆိုတာ မင္းရွင္းေလာက္ၿပီေပါ့”

“ဘယ္လိုရွင္းမွာလဲ”

“ဒီလိုတရားေတာ္ေတြကို တို႔ျမတ္ဗုဒၶသာ ေဟာၾကားႏိုင္တာ၊ ေဟာၾကားေတာ့ နာၾကားခြင့္ရ၊ သိခြင့္ရေတာ့ တို႔ မဆင္းရဲဘူး၊ ဒုကၡမေရာက္ဘူး၊ ဒီေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶကို ေက်းဇူးတင္တာေပါ့”

“ဒီေတာ့-”

“ေက်းဇူးတင္လြန္းလို႔၊ ရိွခိုးဦးတင္လုပ္ခ်င္လြန္းလို႔၊ ျမတ္ဗုဒၶကိုရည္မွန္း ပုံေတာ္ထုလုပ္ ကိုးကြယ္ ရိွခိုးၾက တာ ေပါ့၊ တရားျမင္မွဘုရားျမင္တာကလား”

“ေနာက္ထပ္တရားေတြေရာရိွေသးလား”

“ခု ငါေျပာတာအေျခခံအစပဲရိွေသးတယ္၊ ပိဋကတ္သုံးပုံလုံးထဲပါတ့ဲ တရားတိုင္း ဒီလို အႏွစ္သာရနဲ႔ ေက်းဇူးျပဳတာခ်ည္း ပါပဲ”

“ဒီလိုဆိုရင္ေတာ့ ငါ့အသိတေယာက္ ငါ့ကိုေမးတ့ဲေမးခြန္းတစ္ခုရွိတယ္၊ ေမးခြန္းဆိုတာထက္ အျပစ္တင္တာက ပိုပါတယ္၊ မနက္ဖန္ေတြ႔ ျပီးမင္းရွင္းျပႏိုင္မလား”

“ငါက ျပႆနာမရိွပါဘူး၊ မင္းသာအလုပ္တဖက္နဲ႔ဆိုေတာ့”

“ေက်းဇူးတင္တယ္သူငယ္ခ်င္း၊စိတ္ဆင္းရဲရတာ ဘယ္ေလာက္ဆင္းရဲတယ္ဆိုတာ ငါ့ကိုယ္ေတြ႕၊ခုနည္း နည္းသိိလာေတာ့စိတ္ဆင္းရဲလို႔အက်ိဳးမရိွတာသိလာတယ္၊တကယ္ေတာ့ငါ့ပုံႏွိပ္စက္ကလည္းအလုပ္သမားေတြလုပ္ရတာပါ၊ငါကနည္းနည္း Guideလိုင္းေလးခ်ေပးရတာပါ၊ငါစိတ္ထားတတ္လာၿပီထင္ပါတယ္၊မနက္ဖန္ဆုံၾကမယ္ေလ”

“ေအးကြာ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ ဆိုလိုရင္းေတြကို အခ်ိန္တိုအတြင္း မင္းသေဘာေပါက္ေတာ့ ငါလည္းအားရိွ ပါတယ္။ မနက္ဖန္ေပါ့”

2 Comments

  1. ၀ီရ said,

    January 1, 2010 at 11:05 am

    ပဌာန္းအေၾကာင္းေတာ့ သိပ္မသိပါဘူးခင္ဗ်။ ခုလို ေသေသခ်ာခ်ာ ရွင္းျပေပးတာကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဆက္ၿပီးေတာ့လည္း ေရးသြားလိမ့္မယ္လို့ထင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ပဌာန္းထဲမွာ ကုသလံ အကုသလံဓမံ နဲ႔ အကုသလံ ကုသလံ ဓမံဆိုတာေလးကိုပဲ အမွတ္ရေနပါတယ္။ ကုသိုလ္ကလည္း အကုသိုလ္ကို အက်ိဳးျပဳတယ္။ အကုသိုလ္ကလည္း ကုသိုလ္ကို အက်ိဳးျပဳတယ္လို့ မွတ္မိေနပါတယ္။ ကုသိုလ္လုပ္တဲ့လူေတြလည္း မာနမတက္ေအာင္၊ အကုသုိလ္လုပ္မိတဲ့သူေတြလည္း ေသာကစိတ္မပြားမ်ားေအာင္ အားေပးေနတယ္လို့ ထင္မိလို့ပါ။ ဒါမွလဲ မဇိ်မ ပဋိပဒါ က်မယ္လို့ ထင္လို့ပါ။ ကြန္းမင့္ရွည္သြားပါတယ္။ မွားေနရင္လည္း ျပင္ေပးပါ။ ပိုမို တက္သိနားလည္တဲ့သူလို့ ထင္ထားလို့ပါ။

    • ေနရီ said,

      January 1, 2010 at 11:51 am

      ဆရာ ၀ီရ ခင္ဗ်ား

      ဆရာ၀ီရ ရဲ႕
      “ပဌာန္းအေၾကာင္းေတာ့ သိပ္မသိပါဘူးခင္ဗ်။ ခုလို ေသေသခ်ာခ်ာ ရွင္းျပေပးတာကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဆက္ၿပီးေတာ့လည္း ေရးသြားလိမ့္မယ္လို့ထင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ပဌာန္းထဲမွာ ကုသလံ အကုသလံဓမံ နဲ႔ အကုသလံ ကုသလံ ဓမံဆိုတာေလးကိုပဲ အမွတ္ရေနပါတယ္။ ကုသိုလ္ကလည္း အကုသိုလ္ကို အက်ိဳးျပဳတယ္။ အကုသိုလ္ကလည္း ကုသိုလ္ကို အက်ိဳးျပဳတယ္လို့ မွတ္မိေနပါတယ္။”

      ဆိုတဲ့စာေၾကာင္းနဲ႕ပဲဆရာ့ရဲ႕ အရည္အေသြးကိုကွၽြန္ေတာ္ေကာင္းစြာနားလည္ပါတယ္
      မေသခင္ေလးမွာမိမိသိသမွ်ေလးကိုေကာင္းမႈျပဳခ်င္တဲ့ဆႏၵက အဓိကပါ ဆရာ၀ီရတို႕လိုေစာင့္ေရွာက္ဖတ္ရႈေပးသူေတြရိွေတာ့ပိုအားရွိပါတယ္ ေက်းဇူးတင္တာေတာ့အထူးေျပာစရာမလိုေတာ့ဘူးထင္ပါတယ္။ မဂၤလာအေပါင္းနဲ့ျပည့္စံုပါေစ။


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: