ျမတ္ဗုဒၶ၏ ၀ိပႆနာတရားေတာ္ႏွင့္ လူငယ္လူလတ္ အပိုင္း (၄)

Blog ဖတ္သူမ်ားခင္ဗ်ာ-

ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ လမ္းၫႊန္ဆုံးမႈမ်ားကို အားကိုးအားထားျပဳၿပီး ကၽြန္ေတာ့္သေဘာေပါက္တ့ဲ အတုိင္း တင္ ဆက္ ေနတ့ဲ ဒီ Blog ကို ဖတ္ရႈတ့ဲအတြက္ အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ဒီဇင္ဘာလ ၂၂ ရက္ေန႔က စတင္ၿပီး၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ နယ္ခ်ဲ႕လက္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္တ့ဲေန႔ ဇန္န၀ါရီလ ၄ ရက္ေန႔အၿပီး၊ တင္ဆက္ဖို႔ အားထုတ္ရတာမို႔ အမွားအယြင္းမ်ားပါရင္ ခြင့္လႊတ္ၾကပါ။ စာအေရးအသား အားနည္းမႈ၊ စကားလုံး အက်အေပါက္ ရိွႏိုင္မႈေတြ ဘယ္လိုပဲရိွရိွ တရားေတာ္နဲ႔ စပ္တ့ဲအရာေတြ လုံး၀မမွားရေအာင္ ဂရုျပဳ ေရးသားခ့ဲပါတယ္။ ဘယ္ဟာေတြ ဘယ္လို မွားမွား၊ (ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ အတၱေနာမတိေတြ စြက္ၿပီး၊ ဗုဒၶရဲ႕တရားေတာ္ကိုေတာ့ ကိုယ္လိုရာဆဲြ မလုပ္ပါ၊ အရိွ အရိွ အတို္င္းပါလို႔ စိတ္ခ်ေစခ်င္ပါတယ္။ ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္ေရးပါတ့ဲ စာမို႔၊ ေသခ်ာလည္း ေတြးၾက ေစခ်င္ပါတယ္။ အမွားပါတယ္လို႔ ယူဆရင္လည္း ၿငိမ္မေနပဲ (လႊတ္မေပးပဲ) မွတ္ခ်က္(comment)ေရး၍ ဆုံးမေပးၾကပါ၊ ထင္ျမင္ခ်က္ကို လြတ္လပ္စြာ မညွာမတာ ေရးၾကေစလိုပါသည္။

ဒီအပိုင္းမွာေတာ့ Blogဖတ္သူမ်ားဟာ Internet နဲ႔ ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္ၾကသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အင္တာနက္ဆိုတာ ကြန္ျပဴတာကိုသုံးၿပီး၊ ေဖာ္ေဆာင္ရတ့ဲ လုပ္ငန္း သတင္းဌာနႀကီး ျဖစ္တာေၾကာင့္ အင္တာနက္ သုံးစဲြသူေတြဟာ ကြန္ျပဴတာနဲ႔ ရင္းႏွီးသူေတြလို႔လည္း ယူဆပါတယ္။ လူတိုင္း နားလည္ႏိုင္တ့ဲ ကြန္ျပဴတာ ပစၥည္းေတြနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ၿပီး၊ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ အဘိဓမၼာတရားေတြကို ကၽြန္ေတာ္သိသမွ်ထဲက သင့္ေလ်ာ္ တ့ဲ အပိုင္းေလးေတြကို တင္ျပလိုပါတယ္။

ဥပမာတစ္ခုေပးတယ္ဆိုတာ ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္ၿပီးသားနဲ႔ ေပးရင္ ပိုသိလြယ္လို႔ ကြန္ျပဴတာကို ဥပမာလုပ္ၿပီး ရွင္းျပလိုျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။

အထူးအဆန္းျဖစ္ေအာင္ စာဖဲြ႕တာမဟုတ္္ပါလို႔ သိေစလိုပါတယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီအထိ ဖတ္ရႈအားေပး လာတာကို ေက်းဇူးအထူး တင္ပါတယ္။

ကဲဗ်ာ နိဒါန္းေတြ ခနရပ္ၿပီး၊ ၀ိပႆနာလိုရင္းေရာက္ေအာင္ ျဖတ္သန္းၾကပါဦးစို႔။

သိပၸံပညာရွင္မ်ား အားလုံးလိုလိုဟာ ေအာက္ပါပုံစံေတြကို အေျခခံၿပီး၊ တီထြင္မႈျပဳလုပ္ ၾကတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ယူဆပါတယ္-

– မူလရိွၿပီးသား အေျခခံကို ထပ္ဆင့္ တိုးသြားေအာင္လုပ္ျခင္း၊

– မေတာ္တဆ ေတြ႔ရိွျခင္း နဲ႔

– အတုယူ တီထြင္ျခင္းတို႔ ရိွႏိုင္ပါတယ္။

အ့ဲဒီထဲက အတုယူ တီထြင္ျခင္းမွာ ေလယာဥ္ပ်ံကေတာ့ ထင္ရွားပါတယ္။ ငွက္ေတြကို အတုယူၿပီး ေလယာဥ္ပ်ံ ျဖစ္တည္လာခ့ဲတာပါ။

ကြန္ျပဴတာ တီထြင္တ့ဲသူေတြလည္း လူေတြကို အတုယူၿပီး၊ တီထြင္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ထင္ပါတယ္။

ဟုတ္ မဟုတ္ေတာ့ ေသခ်ာ မသိပါဘူး။

ကြန္ျပဴတာရဲ႕အေျခခံ လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းက ထရန္စစၥတာျဖစ္ၿပီး၊ သခ်ၤာအေျခခံကေတာ့ တရုတ္ ေပသီး တြက္ခ်က္မႈကို အေျခခံတာပါ။

ဒီေနရာမွာ ကြန္ျပဴတာနဲ႕လူနဲ႔တူပုံေလး ကၽြန္ေတာ္တင္ျပခ်င္ပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားတ့ဲ အဘိဓမၼာစကားေလးေတြ ထည့္သုံးခြင့္ျပဳပါ။

လူမွာစိတ္(သိမႈ)၊ ေစတသိက္(လံႈ႕ေဆာ္မႈ)၊ ရုပ္အ႒ကလာပရွစ္ပါး(ဓာတ္ႀကီးေလးပါး-ပထ၀ီ၊ ေတေဇာ၊ အာေပါ၊ ၀ါေယာႏွင့္ ၀ဏၰ၊ ဂႏၶ၊ ၾသဇာ၊ ရသ)တို႔ ရိွပါတယ္။

ေစတသိက္မ်ားမွ ေ၀ဒနာ၊ သညာ၊ သခၤါရလို႔ ထပ္ခဲြလို႔ရပါတယ္။

လူနဲ႔ကြန္ျပဴတာကို ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ရင္ ( ကၽြန္ေတာ့္အလို ) ကိုယ္ခႏၶာ (ေသးလႊတ္ ေသြးျပန္ ေသြးဆံျခည္မွ်င္မ်ား အပါအ၀င္) ဟာ Mother board န႔ဲတူပါတယ္။

သညာဆိုတ့ဲ မွတ္သားမႈက (Application Software)နဲ႔ တူပါတယ္။

လူ႔ဦးေႏွာက္က RAM( Random Access Memory) နဲ႔ Hard disk ေပါင္းစပ္ထားမႈနဲ႔ တူပါတယ္။

မ်က္ေစ့ နား ႏွာေခါင္း လွ်ာ ကိုယ္ စတာေတြက Data input လုပ္တ့ဲ Camera, Mouse, Keyboard, Microphone, Speaker စတာေတြနဲ႔ ဆင္တူပါတယ္။

လူ႔ႏွလုံးသားကေတာ့ CPU (Central Processing Unit) လို႔ ယူဆလို႔ရပါတယ္၊ သိမႈကေတာ့ (Operation System)နဲ႔ တူၿပီး၊ အသက္ရွင္ျခင္းကေတာ့ လွ်ပ္စစ္ဓါတ္ ရရိွေနမႈ၊ ေမြးဖြားျခင္းကေတာ့ Power On လိုက္တ့ဲ ခလုပ္ႏွိပ္မႈ၊ လူကို Control လုပ္ေနတာ (ပစၥဳပၸန္ကံ ၊ အတိတ္ကံ) Computer မွာေတာ့ User(ကုလားထိုင္မွာ ထိုင္ၿပီး LCD မ်က္ႏွာျပင္ကို မ်က္ႏွာမူျပီးကြန္ျပဴတာရဲ႕ခလုပ္ေတြႏွိပ္ေနသူ) ေပါ့။

အလိုအေလ်ာက္ တုန္႔ျပန္စနစ္ေတြ (တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မသိတ့ဲ အမိန္႔ေတြကို Programs ေတြေရးၿပီး ခိုင္းထားၿပီးသားပါ) ကေတာ့ သခၤါရကၡႏၶာ ေစတသိက္ေတြနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္ရယ္ ပါပဲ။

(လူကိုၾကည့္ၿပီး ကြန္ျပဴတာကို လုပ္ထားတာလားလို႔ ပညာရွင္ေတြနဲ႔ ႀကံဳရင္ ေမးၾကည့္ၾကေပါ့ဗ်ာ)

ကၽြန္ေတာ္ ဘာေၾကာင့္ ရွည္ရွည္လ်ားလ်ား ဒါေတြကို ရွင္းျပေနရလည္းဆိုေတာ့-

ဘယ္ေလာက္ပဲ လူနဲ႔တူတယ္ေျပာေျပာ၊ ကြန္ျပဴတာတစ္လုံးဟာ သူနဲ႔ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး သုံးေနတ့ဲ ကြန္ျပဴတာတစ္လုံး ပ်က္သြားလို႔ (ေသသြားလို႔ရိွရင္) မငိုၾကဘူးဗ်၊ လူေတြက ငိုၾကတယ္၊ ေဘးခ်င္း ကပ္ထားတ့ဲ ကြန္ျပဴတာကလည္း တစ္လုံးနဲ႔တစ္လုံး ထၿပီး ရန္မျဖစ္ၾကဘူး၊ လူေတြက ျဖစ္ၾကတယ္။

OS ျမင့္တ့ဲ ကြန္ျပဴတာက OS နိမ့္တ့ဲ ကြန္ျပဴတာကို အထင္မေသးၾကဘူး၊ သူႏိုင္သေလာက္ သူလုပ္ ကိုယ္ႏိုင္သေလာက္ ကိုယ္လုပ္ပဲ။ ဒီကြန္ျပဴတာက ဟိုကြန္ျပဴတာကို ဒီဟာမလုပ္နဲ႔၊ ဟိုဟာ မလုပ္နဲ႔လို႔ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ၿပီး အာဏာမျပၾကဘူး၊ လူေတြက ျပတယ္ဗ်ာ။ အဲအဲ-ဒါေပမယ့္ User ဆိုတ့ဲ လူက ၀င္ရႈပ္လိုက္ရင္ ေတာ့ ကြန္ျပဴတာအခ်င္းခ်င္းေတာင္ ျပႆနာတက္ေအာင္ လုပ္တတ္ၾကပါတယ္။

ကြန္ျပဴတာကိုေတာ့ User က ထိန္းခ်ဳပ္ေနတာလို႔ ယူဆပါတယ္။

လူကို ေတာ့ ကံ (ပစၥဳပၸန္၊ အတိတ္) ေတြက ထိန္းခ်ဳ႔ပ္ေနတာလို႔ ယူဆပါတယ္။

Application Program ေတြနဲ႔ လူရဲ႕ သညာ တူပုံေလး ၾကည့္ရေအာင္၊ သခၤ်ာပညာ တတ္မထားရင္ ဂဏန္းမတြက္ တတ္ဘူး၊ ကြန္ျပဴတာထဲမွာ သခၤ်ာတြက္တ့ဲ Program (Excel လို တျခား သခၤ်ာတြက္ Program ေတြ) ထည့္မထားရင္ ကြန္ျပဴတာ ျဖစ္ေပမယ့္ သခ်ၤာတြက္တတ္မွာ မဟုတ္ဘူး။

ကြန္ျပဴတာက ပရိုဂရမ္ထည့္ထားမွ လုပ္တတ္တယ္၊ လူက သင္ထားမွ တတ္တယ္ (မသင္လည္း တတ္ပါတယ္ မထင္နဲ႔ေနာ္၊ ၾကားဆရာ ျမင္ဆရာ သင္ဆရာ၊ စာေပဖတ္မႈ ၊ ဟိုၾကည့္ ဒီၾကည့္နဲ႔ တတ္ တာေတြပါ)။

လူ႔ခႏၶာမွာ အသက္ရွင္ေစတ့ဲ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းေတြကို ေသြးေတြေပးပို႔ၿပီး၊ လိုအပ္တ့ဲ function ေတြ လုပ္္ေစသလိုပဲ Mother Board မွာလည္း အလုပ္လုပ္ဖို႔ လိုအပ္သမွ် လွ်စ္စစ္ပစၥည္းအားလုံး (electronic ပစၥည္းေတြ) ဆီကို လွ်ပ္စစ္ဓာတ္ကို ပို႔လႊတ္ၿပီး အလုပ္လုပ္ရတယ္။

စိတ္(သိမႈ)က စိတၱဇရုပ္မွန္သမွ်ကို တြန္းအားေပးဖို႔ ပို႔လႊတ္ေနသလိုပဲ Operation System ဟာလည္း Hardware အားလုံးအေပၚမွာ Multitasking, Multithreading ေတ ြ လုပ္ခိုင္း ေနတာပါပဲ။

လုပ္ငန္း ေဖာ္္ေဆာင္ရန္ Data အခ်က္အလက္ေတြကို RAM ေပၚမွာ တစ္မ်ိဳး၊ Hard disk ထဲမွာ Virtual Memory လုပ္ၿပီးတစ္မ်ိဳး၊ အသင့္ျပဳလုပ္ထားသလိုပဲ လူ႔ဦးေႏွာက္ကလည္း Data ေတြ အသင့္ သိုေလွာင္ သိမ္းဆည္းေပးထားတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ ေဟာၾကားမႈနဲ႔ သိပၸံပညာရွင္ေတြရဲ႕ အယူအဆ သိသိသာသာ ကြာျခားပုံ တစ္ခု ကေတာ့ ခႏၶာေဗဒ ေဆးသိပၸံ ပညာရွင္မ်ားက လူရဲ႕စိတ္ဟာ ဦးေႏွာက္က ျဖစ္တယ္လို႔ ယုံၾကည္ လက္ခံ ထားၾကၿပီး၊ ျမတ္ဗုဒၶကေတာ့ ႏွလုံး(ဟဒယ)က ျဖစ္တယ္လို႔ အတိအလင္း ေဟာၾကားပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶေဟာတာကို ယုံၾကည္ပါတယ္၊ ခု-ကြန္ျပဴတာေတြ ေပၚလာေတာ့ သက္ေသထင္ရွား ပိုပို ျဖစ္လာလို႔ ၀မ္းေျမာက္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္အျမင္မွာေတာ့ သူတို႔ေျပာတ့ဲ ဦးေႏွာက္ဟာ RAM နဲ႔ Hard disk ရဲ႕အစိတ္အပိုင္း (Virtual Memory) ပဲျဖစ္ၿပီး၊ CPU (Central Processing Unit) ကမွ ႏွလုံးနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏွလုံးေလာက္ေတာ့ အလုပ္မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။

စိတ္က လက္ဖ်စ္တတြတ္မွာ ကုေဋတစ္သိန္းဆိုေတာ့၊ အျမန္ဆုံး PC (3.06 GHz နဲ႔တြက္ရင္) ေတြရဲ႕ CPU ေတြက ၃၀၆ ကုေဋ Frequency (Hz) ေလာက္ပဲ ရိွေသးတယ္ဆိုေတာ့ ေနာက္ထပ္ စိတ္ျမန္ႏႈံးကို မီွဖို႔ အဆသုံးရာ ေက်ာ္ေလာက္ ထပ္ျမန္ဖို႔ လိုပါေသးတယ္။

ကြန္ျပဴတာပညာရွင္ တစ္ေယာက္ကို ကၽြန္ေတာ္ ေမးၾကည့္ခ့ဲ ဖူးတယ္၊ အ့ဲဒီေလာက္ ေနာက္ထပ္ အဆ ၃၀၀ ေက်ာ္ ထပ္ျမန္မ့ဲ ကြန္ျပဴတာဆိုတာ ျဖစ္လာႏိုင္လားလို႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ သတၱဳအေျခခံၿပီး၊ မေပၚေပါက္ႏိုင္ဘူး၊ (ျဒပ္စင္အေျခခံၿပီး မေပၚေပါက္ႏိုင္ဘူး၊ ျဒပ္စင္တစ္ခုထဲပါတ့ဲ အီလက္ထရြန္ကို သုံးရင္ ေတာ့ မသိဘူးလို႔ ေျဖပါတယ္။)

ဟုတ္မွာေပါ့ ကြန္ျပဴတာဟာ ဘယ္လိုမွ လူတစ္ေယာက္လို္ အျပည့္အစုံ အဆင့္ျမင့္ႏိုင္ပါ့မလဲ၊ လူက တီထြင္ထားတ့ဲ ပစၥည္းပဲေလ၊ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ကြန္ျပဴတာကို ကိုးကြယ္ အားထားရာလိ႔ု မယူမွတ္ပဲ၊ အသုံးခ်စရာ ပစၥည္းတစ္ခုလို နားလည္ထားရင္ အမွန္အတိုင္း နားလည္လက္ခံမႈလို႔ ဆိုစရာ ရိွပါတယ္။

ပုံေသ တြက္ခ်က္နည္းေတြနဲ႔ ေဖာ္ေဆာင္တ့ဲ ကိိရိယာပါ၊ AI (Artificial Intelligent) ဆိုတာလည္း အဆင့္ျမင့္ Program ေတြ ပါ၀င္ေသာ ကြန္ျပဴတာထက္ မပိုပါဘူး။

လူက ပိုလည္တယ္ေလ၊ တစ္ခုခိုင္းၿပီး အမ်ားႀကီးလုပ္ေပးေစခ်င္လို႔ ေပၚလာတ့ဲ ပစၥည္းပါပဲ၊ ဒါပါပဲ။

ကြန္ျပဴတာကို လူကထိုင္ၿပီး ခိုင္းမေနပဲ အလုပ္ေတြ လုပ္ေနတာဟာလည္း ႀကိဳတင္ၿပီး ခိုင္းထားလို႔ (လူမခိုင္းပဲ လုပ္ေနတယ္ ထင္ရတာပါ) လုပ္ေနတာပါ- လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရွင္းရွင္းသိထားရင္ ကြန္ျပဴတာဟာ အသုံးခ်စရာပစၥည္း တစ္ခုမွ်သာဆိုတာ ထင္ရွားပါတယ္။(စဲြလန္းစရာမဟုတ္ျခင္းကို ဆိုလို ပါတယ္)

လူေရာ ဘာထူးလို႔လည္းဆိုေတာ့ လူကို ေနာက္က ႀကိဳးကိုင္ေနတာ စိတ္ပါပဲ၊ ဒီ စိတ္ေတြက ကံေတြ (အတိတ္နဲ႔ ပစၥဳပၸန္ ရဲ႕ Program) ေတြပါပဲ၊ အသက္ရႈေနတာလည္း ရုပ္ႀကီးက ရွဴေနေပမယ့္ ဟ့ဲ ရွဴလိုက္ ထုတ္လိုက္လို႔ ခိုင္းေနတာ စိတ္ပါပဲ၊ စိတၱဇရုပ္ (စိတ္ေၾကာင့္ျဖစ္ေသာရုပ္) ေတြပါပဲ။

မယုံရင္ ႏွာေခါင္းကို လက္နဲ႔ ပိတ္ထားၾကည့္ပါလား။

အသက္ရွဴခ်င္ ထုတ္ခ်င္တ့ဲစိတ္ကေလး ေပၚလာတာကို သတိထားမိလိမ့္မယ္။

စိတ္က ရွဴဆိုလို႔ ရွဴတာ ထုတ္တာပါ။

စိတ္က ေျပာ-ဆိုလို႔ ေျပာတာပါ။

စိတ္က သြား-ဆိုလို႔ သြားတာပါ။

စိတ္က ရိုက္ကြာ-ဆို၊ ရုပ္ႀကီးက ရိုက္လိုက္တာပဲ၊ ေထာင္က်ေတာ့ ရုပ္ႀကီးက ေထာင္က်၊ ဆင္းရဲ၊ အရိုက္အႏွက္ခံရ ျဖစ္တာေပါ့။ စိတ္လည္း သူ႔အျပစ္နဲ႔သူ ဆင္းရဲေတာ့တာပါပဲ။

နာမ္မလိမ္မာရင္ ရုပ္ဆင္းရဲရုံမက နာမ္လည္းဆင္းရဲတာပါ။

ကြန္ျပဴတာကို လွ်ပ္စစ္ဓါတ္က ခိုင္းသလို လူမွာလည္း “စိတ္-ဓာတ္” က ခိုင္းေနတာပါပဲ။

“စိတ္ဓာတ္”က လွ်ပ္စစ္ဓာတ္ထက္ ပိုျမန္တယ္။

ယခု စာဖတ္သူ ခနေလးရပ္ၿပီး စိတ္ကို ကမၻာပတ္ခိုင္းၾကည့္ပါ၊ တစ္ပတ္ဆို တစ္ပတ္ ပတ္ၿပီးၿပီ၊အပတ္ တစ္ေထာင္ အပတ္တစ္ေသာင္းလို႔ ၫႊတ္လိုက္တာနဲ႔ ၿပီးၿပီ ဆိုတ့ဲ အေျဖရပါမယ္။

ခ်စ္သူ မုန္းသူ မ်က္ႏွာေလးကိုစိတ္ၫႊတ္ၾကည့္လိုက္ပါ၊ အာရုံထဲမွာ ထင္းကနဲ မဟုတ္လား၊ ၿဂိဳလ္တု စေလာင္း ကလာတ့ဲ ပုံရိပ္တြက ၾကာေနေသးတယ္။

ကြန္ျပဴတာပညာရွင္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ အလြန္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕တရားေတာ္ေတြ မွန္ကန္ေၾကာင္း လူတိုင္း ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိႏိုင္လာဖို႔ ဥပမာျပစရာ ပစၥည္းအျဖစ္ေတြ ျဖစ္ျဖစ္ လာ ေနလို႔ပါ၊

ေရွ႕ပိုင္းမွာ ေျပာခ့ဲပါၿပီ၊ နကၡတ္ေဗဒပညာရွင္ေတြ၊ သိပၸံပညာရွင္ေတြ မ်ားမ်ားေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ေလ၊ လြန္ခ့ဲတ့ဲ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၅၀ ေက်ာ္က ဗုဒၶေဟာခ့ဲတ့ဲ စႀက္ာ၀ဠာအနႏၱဆိုတာ ပိုထင္ရွားလာေလပါပဲ။

အခုလည္း ဒီလိုပါပဲ။

စိတ္တစ္ခုရဲ႕ ျဖစ္စဥ္ (အဘိဓမၼာတရားေတာ္မွာေတာ့ ၀ီထိလို႔ ေခၚပါတယ္)ကို ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ ဉာဏ္ေတာ္နဲ႔ ၊ စိတ္ဟာ ဘယ္လိုသေဘာရိွတယ္၊ အလြန္လ်င္ျမန္စြာ ျဖစ္ေပၚေနတ့ဲ စိတ္တစ္ခုရဲ႕ ျဖစ္စဥ္ဟာ ဘယ္လိုလို႔ အေသးစိတ္ တစ္ခုခ်င္း ေဟာျပႏိုင္ခ့ဲပါတယ္။

သာမန္ ေျပာရင္ ယုံႏိုင္စရာ မရိွဘူး။ (ေရွ႕ပိုင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တင္ျပခ့ဲတ့ဲ မိမိကိုယ္ကို သိရင္ စႀက္၀ဠာကို သိပါတယ္ ဆိုတာရဲ႕ သက္ေသျပခ်က္ပါပဲ။)

ခု-ကြန္ျပဴတာေတြ ေပၚလာေတာ့မွ အင္း ဒီစိတ္ျဖစ္စဥ္ (၀ီထိ)ဟာ မွန္ႏိုင္္ပါလားလို႔၊ လူငယ္ လူလတ္ ေတြ လက္ေတြ႕ သိခြင့္ရေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၀မ္းသာစရာပါ။

ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ တရားေတာ္ေတြထဲက အဘိဓမၼာပိဋကတ္ (ထူးျမတ္လြန္ကဲေသာတရား၊ အလြန္ျမတ္ ေသာ တရား၊ ပရမတၳတရားေတြ စုစည္းထားတ့ဲ ျခင္းေတာင္း) မွာ စိတ္တစ္ခုရဲ႕ ျဖစ္စဥ္ကို ဒီလို ေဟာျပ ထား ပါတယ္။

စိတ္ေတြဟာ ပဥၥဒြါရာ၀ဇၨာန္းစိတ္ (မ်က္စိ၊ နား၊ ႏွာေခါင္း၊ လွ်ာ၊ ကိုယ္ နဲ႔ အာရုံတစ္ခုခု တိုက္လိုက္လို႔ ျဖစ္တတ္တ့ဲစိတ္နဲ႔) မေနာဒါြရ၀ဇၨာန္း (မေနာဒြါရ= စိတ္တံခါးေပါက္နဲ႔ အေတြးအာရုံ ထိေတြ႔ၿပီး ျဖစ္တ့ဲစိတ္) လို႔ ခဲြျခားျပထားပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေျပာေလ့ရိွၾကတ့ဲ သိစိတ္၊ မသိစိတ္ဆိုတာ ၀ီထိစိတ္နဲ႔ ဘ၀င္စိတ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

(ဒီထက္ ပိုက်ယ္ျပန္႔တ့ဲ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ အဘိဓမၼာတရားမ်ားကို ေလ့လာခ်င္ရင္ေတာ့ သင္တန္းေတြ၊ စာေပေတြ ရိွပါတယ္၊ ဒီေဆာင္းပါးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လိုအပ္တ့ဲ အေျခခံေတြကိုသာ ထုတ္ျပရမွာပါ၊ ဒီထက္ပိုရင္ ရႈပ္ကုန္မွာ စိုးလို႔ပါ။)

ၾကည့္ပါ- ျမတ္ဗုဒၶက

မ်က္ေစ့ဆိုပါေတာ့ မ်က္ေစ့နဲ႔ ျမင္ေတြ႔စရာ အာရုံ တိုက္ဆိုင္လာရင္ (ပဥၥဒြါရာ၀ဇၨန္း= ငါးခုေသာ တံခါးေပါက္၌ ထင္ေသာအာရုံကို ဆင္ျခင္ျခင္း) ျဖစ္တယ္လို႔ ေဟာပါတယ္၊ ျဖစ္ေပၚပုံ အဆင့္ဆင့္ကိုလည္း၊ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္နဲ႔ ေဟာပါတယ္။

မ်က္ေစ့နဲ႔ ျမင္စရာ မတိုက္ဆိုင္ခင္ေလးမွာ –

ဘ၀င္စိတ္ ျဖစ္ေနပါတယ္။(မသိစိတ္ ျဖစ္ေနပါတယ္။)

တိုက္လည္း တိုက္ဆိုင္ေရာ-

အတီတဘ၀င္ (အာရုံမထင္မီ မသိစိတ္လြန္္)

ဘ၀ဂၤစလန (အာရုံထင္လာေသာေၾကာင့္ မသိစိတ္လႈပ္ရွား)

ဘ၀ဂုၤပေစၦဒ (မသိစိတ္အစဥ္ျပတ္)

ပဥၥဒါြရ၀ဇၨန္း (ငါးဒြါရ တံခါးေပါက္ တစ္ေပါက္ေပါက္၌ ထင္လာေသာ အာရုံကို ဆင္ျခင္)

စကၡဳ၀ိညာဥ္ (ရူပါရုံကို ျမင္ေသာစိတ္ ဤေနရာ၌ တံခါးေပါက္ကို မ်က္ေစ့ဟု သတ္မွတ္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)

သမၸဋိဇၦိဳင္း (အာရုံကို ထိန္းသိမ္းလက္ခံ)

သႏၱီရဏ (အာရုံကို စုံစမ္း)

၀ုေ႒ာ (အာရုံေပၚတြင္ ဆုံးျဖတ္)

၄င္းေနာက္ အာရုံကို ခံစားေသာ ေဇာ ၇ ႀကိမ္၊ ခံစားၿပီးေနာက္

သိမ္းဆည္းေသာ တဒါရုံ ၂ ႀကိမ္တို႔ ျဖစ္သည္ဟု

စိတ္အစဥ္ျဖစ္ပုံကို ျမတ္ဗုဒၶက ေဟာၾကားခ့ဲသည္။ (ယခုေဖာ္ျပခ်က္သည္ အၾကမ္းဖ်ဥ္းမွ်သာ ျဖစ္၍ စိတ္၀င္စားလာပါက ကၽြမ္းက်င္ေသာ ဆရာေတာ္၊ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားထံမွ ျပည့္စုံစြာ သင္ယူမွတ္သား သင့္ပါသည္။)

အလြန္စိတ္၀င္စားစရာ ေကာင္းေသာအခ်က္မွာ တဒါရုံျဖစ္ပါသည္။ ယင္းတဒါရုံကို အဂၤလိပ္စာႏွင့္ ဘာသာျပန္ပါက Registered ဟု ဘာသာျပန္ပါသည္။

ကြန္ျပဴတာတြင္ အလုံးစုံ လုပ္ငန္းၿပီးေျမာက္ပါက File ကို Save လုပ္သည္ႏွင့္ တူပါသည္။

Data file တခုကို Save လုပ္သည့္အခါ Hard disk ၏ မည္သည့္ Track ၊ မည္သည့္ Sector မည္သည့္ Cluster တြင္ ၄င္းကို သိမ္းထားပါသည္ဟု မွတ္တမ္းတင္ထားရပါသည္။File Allocation Table (FAT) ျဖစ္ပါသည္။

ဤသို႔ဆိုလွ်င္ ကၽြနုု္ပ္တို႔၏ စိတ္ေၾကာင့္ ကံေတြျဖစ္ၿပီး သိမ္းထားသည္မွာ အျငင္းပြားဖြယ္ မရိွဟု ထင္ပါသည္။

ကြန္ျပဴတာတြင္ Virus မ်ား သိမ္းဆည္းထားမိပါက ကြန္ျပဴတာ ဒုကၡေရာက္သလို ကၽြႏု္ပ္ တို႔တြင္လည္း မေကာင္းမႈ အကုသိုလ္ (ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ) ကိေလသာမ်ား သိမ္းဆည္းထားမိပါက ဒုကၡေရာက္တတ္ေသာ သေဘာမ်ိဳး ဆင္တူ ပါသည္။

လူတြင္ မည္သည့္္ေနရာ၌ သိမ္းထားသနည္းဆိုေသာ္ ဟဒယ၀တၳဳ (ေသြး-ဟုဆိုေသာ္ ရအ့ံ ထင္ပါသည္) တြင္ သိမ္းဆည္းထားသည္ဟု ေလ့လာဖူးပါသည္။

ကြန္ျပဴတာတစ္ခုတြင္ သိမ္းထားေသာ Data File တစ္ခုကို ဖြင့္လွ်င္ ပြင့္လာသလို (User ၏ ဆႏၵေပၚ မူတည္၍ ) ခႏၶာကိုယ္တြင္ သိမ္းထားေသာ ကံေျမာက္ေစခ့ဲသည့္ အရာမ်ားသည္လည္း အေၾကာင္း တိုက္ဆိုင္ လွ်င္ (ကံတိုက္ဆိုင္လွ်င္) ပြင့္လာတတ္သည္သာ ျဖစ္ပါသည္။

ဤေနရာတြင္ အလ်ဥ္းသင့္ေသာေၾကာင့္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္ မွန္ကန္ေၾကာင္းကို အေထာက္ အကူ ျပဳေစေသာ လက္ေတြ႔ျဖစ္ရပ္တစ္ခုကို တင္ျပလိုပါသည္။

တစ္ရက္တြင္ ကၽြန္ေတာ္ လမ္းေဘးမီးတိုင္တစ္ခုတြင္ မီးေခ်ာင္းလဲေနစဥ္ အစ္ကိုႀကီးက့ဲသို႔ ခင္မင္ရေသာ သူငယ္ခ်င္းႀကီးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာပါသည္။

တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း Screw Driver တစ္ခု ေအာက္ကို ျပဳတ္က်သြားသည့္ အခ်ိန္ႏွင့္ တိုက္ဆိုင္ပါသည္။

အစ္ကိုႀကီးက မဆိုင္းမတြပင္ ငါရွာေပးမယ္-ဟု ေျပာရင္း၊ ဓာတ္တိုင္ေအာက္ ခ်ဳံပုတ္အတြင္း ၀င္ရွာပါသည္။

ထိုေနာက္ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို စကားတစ္ခြန္းေျပာပါသည္။

“ငါ့စိတ္ထဲ ဘာျဖစ္သြားသလဲသိလား၊ သိပ္ထူးဆန္းတယ္”

“ေျပာပါဦး” ဟု ကၽြန္ေတာ္က ေျပာေသာအခါ-

သူ အသက္ရွစ္ႏွစ္သားအရြယ္က ေက်ာက္စစ္ ေက်ာက္ဒိုးတစ္လုံးကို ျပန္ရွာေတြ႔ခ့ဲ၍၀မ္းသာခ့ဲရပုံ ျပန္သတိရလာ သည္ ဟု ေျပာပါသည္။

ခ်ံဳပုတ္ဟူေသာ အေၾကာင္း တိုက္ဆိုင္သည္ႏွင့္ လြန္ခ့ဲေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္က ခံစား ခ့ဲဖူးေသာ ခံစားခ်က္သည္ အသစ္တဖန္ ျပန္လည္ထြက္ေပၚလာခ့ဲျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္တိုင္း ျပဳခ့ဲေသာ ကံမ်ား ေပၚထြက္လာတတ္ျခင္း၏ သာဓကျဖစ္ပါသည္။

ယခု Blog ဖတ္ေနသူမ်ားလည္း ႀကံဳဖူးၾကမည္ ထင္ပါသည္။

x x x

ယခုအပိုင္းတြင္ ကြန္ျပဴတာႏွင့္လူ ႏိႈင္းယွဥ္ ဥပမာေပး၍ အဓိက ေဖာ္ျပရျခင္းမွာ-

ကြန္ျပဴတာတြင္ သိမ္းဆည္းထားေသာ Data မ်ားကို User ကထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္သလို ျပုျပင္ ဖန္တီးႏိုင္သလို ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ ကံမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကိုယ္တိုင္ ျပဳျပင္ ထိန္းသိမ္းႏိုင္သည္ကို သိေစလိုျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

အမွားေၾကာင့္ ၀မ္းနည္းစရာ မလိုသလို၊

အမွန္ေၾကာင့္လည္း မာန္တက္ရန္မဟုတ္။

ေကာင္းစြာ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းတတ္လွ်င္-

ယခု လက္ေတြ႔လည္း ခ်မ္းသာ၊ ေသဖို႔လည္း ၀န္မေလး၊ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ျဖစ္လာမယ့္ အက်ိဳးျဖစ္ေသာ သံသရာအတြက္လည္း အားငယ္စရာ မလိုသည္မ်ားကို၊

ကၽြႏ္ုပ္တို႔၏ ျမတ္ဗုဒၶက ျပည့္စုံစြာ ေဟာၾကားၿပီး ခ့ဲၿပီ ျဖစ္သည္။

ျမတ္ဗုဒၶ ေဟာၾကားခ့ဲေသာ တရားေတာ္မ်ားကို စုေပါင္းေသာ္ ပိဋကတ္သုံးပုံ ရိွပါသည္။ ယင္းပိဋကတ္ သုံးပုံကို အက်ယ္ဖြင့္ေသာ (အနက္ဖြင့္ေသာ) စာမ်ားလည္း ရိွပါသည္။ ယင္းကို အ႒ကထာဟု ေခၚပါသည္။

အ႒ကထာ က်မ္းျပဳဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးမ်ားမွာလည္း ေပါ့ေသးေသး ဉာဏ္ပညာ မဟုတ္ပါ။

ထို႔ထက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ရဟန္းပညာရိွႀကီးတစ္ပါး ျဖစ္ေတာ္မူေသာ သေျပကန္ ဆရာေတာ္ႀကီးက အ႒ကထာ ဆရာေတာ္၏ အယူအဆတစ္ခုကို ျပတ္သားစြာ ေထာက္ျပခ့ဲဖူးပါသည္။

“အ႒ကထာဆရာက လူတို႔သည္ အတိတ္က ျပဳခ့ဲေသာ ကံအတိုင္းသာလွ်င္ ျဖစ္ၾကသည္၊ မိဘေကာင္း၊ ဆရာေကာင္း၊ ေဒသေကာင္း၊ ပတ္၀န္းက်င္ေကာင္း ဟူသမွ် တရားရဖို႔ကအစ အတိတ္ကံေပၚ တြင္ မူတည္သည္”- ဆိုေသာစကားကို သေျပကန္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးက အ႒ကထာဆရာ၏ အဆိုသည္ ပစၦိမဘ၀ိက (ဒီတစ္ဘ၀သာလွ်င္ ၃၁ ဘုံ၌ ေနာက္ဆုံးရိွေတာ့မည့္ ပုဂၢိဳလ္) အတြက္သာ မွန္သည္၊ က်န္ေသာ သူမ်ားအတြက္ မမွန္ပါဟု ဆိုခ့ဲပါသည္။

သေျပကန္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက အကိုးအကား သက္ေသႏွင့္တကြ ရွင္းျပပါသည္။

ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး၏ သက္ေသမွာ ေဒ၀ဒတ္ျဖစ္ပါသည္။

ေဒ၀ဒတ္သည္ ေရွးအတိတ္ကံ အလြန္ေကာင္းခ့ဲ၏။ ဘုရင့္သားေတာ္ ျဖစ္ရ၏၊ ျမတ္ဗုဒၶ၏ ေယာကၹေတာ္လည္း ျဖစ္ရ၏၊ ေလာကီစ်ာန္ အဘိညာဥ္တို႔လည္း ရ၏၊ ျမတ္ဗုဒၶ၏ သာသနာေတာ္ႏွင့္လည္း ႀကံဳေတြ႔ရ၏၊ ရဟန္းဘ၀လည္း ျဖစ္၏၊ အတိတ္ကံ မည္မွ်ေကာင္းပါသနည္း။

သို႔ေသာ္ “အတၱသမၼာ ပဏိဓိ” ဟုဆိုေသာ ပစၥဳပၸန္ကံ (မိမိကိုယ္တိုင္ ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္စြမ္းေသာ အားထုတ္မႈ၊ ဉာဏ္ပညာ) အားနည္းမႈေၾကာင့္ ရသင့္ရထိုက္ေသာ အခြင့္အေရး အားလုံး ဆုံးရႈံးယုံမွ်မက အ၀ီစိ ငရဲသို႔ပင္ ေရာက္ခ့ဲရသည္ကို ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက ေထာက္ျပခ့ဲသည္။

Blog ဖတ္သူ လူငယ္လူလတ္မ်ား ခင္ဗ်ား-

ကၽြႏ္ုပ္တို႔သည္ ယခု ပစဳၥပၸန္ကာလကို ပိုင္ဆိုင္ေနသူမ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။

အတိတ္ကား လြန္ခ့ဲၿပီ၊ အစိုးမရႏိုင္။

အနာဂါတ္ကား မလာေသး၊ အစိုးမရႏိုင္-

ယခု ပိုင္ဆိုင္ေနေသာ ပစၥဳပၸန္ကို ေကာင္းစြာ အသုံးခ်ႏိုင္ပါက အေၾကာင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေသာ အက်ိဳးသည္ မလြဲဧကန္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္-

ယေန႔ ပစၥဳပၸန္ ေကာင္းမႈသည္ မနက္ဖန္ အနာဂါတ္ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ ေသခ်ာေနၿပီ ျဖစ္ပါ သည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ အမွန္တကယ္ တတ္ႏိုင္ေသာ အရာမွာ ယခုအခ်ိန္သာ ျဖစ္ပါသည္။

ယေန႔ ျပဳေသာ ေကာင္းကံသည္ မနက္ဖန္အတြက္ ေကာင္းက်ိဳးႏွင့္ ယေန႔ျပဳေသာ မေကာင္း မႈ သည္ မနက္ဖန္အတြက္ ဆိုးက်ိဳးသာ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

ယေန႔ ေကာင္းကံကို ေဘးအႏၱရာယ္ ကင္းရွင္းစြာ အမွားမပါေစပဲ ျပဳႏိုင္ရန္အတြက္ ၀ိပႆနာ ပညာက လြန္စြာ ေထာက္ ကူေပးပါသည္။

ေလာကီ ေလာကုတၱရာ ႏွစ္ျဖာ အက်ိဳးေပးေစေသာ ၀ိပႆနပညာကို တတ္သိ နား လည္ ျခင္းေၾကာင့္

ေကာင္းကံကို ျပဳရင္း၊ ေကာင္းက်ိဳးမဂၤလာ ဟူသမွ် ျဖစ္ေပၚလာပါလိမ့္မည္။

ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဉာဏ္ပညာကို ယုံၾကည္ျခင္း၊

ျမတ္ဗုဒၶ ဆိုလိုရင္းကို ထိမိ မွန္ကန္စြာ သေဘာေပါက္ျခင္း၊

သေဘာေပါက္၍ လိုက္နာ က်င့္သုံးျခင္းျဖင့္

အတၱသမၼာပဏိဓိ မိမိကိုယ္ကို ေကာင္းစြာ ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ၾကလိမ့္မည္ ျဖစ္ပါသည္။



Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: