ျမတ္ဗုဒၶ၏ ၀ိပႆနာတရားေတာ္ႏွင့္ လူငယ္လူလတ္ အပိုင္း(၆)

၀ိပႆနာတရား အားထုတ္လွ်င္ ေလာကီ ေလာကုတၱရာ ႏွစ္ျဖာေသာ ခ်မ္းသာမႈကို ရႏိုင္သည္ဟု ဆိုေသာအခါ ေသခ်ာေအာင္္ ေမးလာသူကို ႀကံဳရေသး၏။

ေလာကီဆိုေတာ့ ဥစၥာစီးပြားခ်မ္းသာမႈ၊ ဘ၀ေအာင္ျမင္ေရး၊ အိမ္ေထာင္ေရး စသည္ျဖင့္ ပါမွာေပါ့ေနာ္-ဟု ဆိုလာသူရိွ၏။

ေကာင္းပါသည္။

ရွင္းမွလင္းမည္မဟုတ္ပါေလာ။

ျမတ္ဗုဒၶ ေဟာၫႊန္ျပေသာ တရားေတာ္မ်ားကို အကိုးအကားျပဳ၍၄င္း၊ လက္ေတြ႔ျမင္ရေသာ လူသားတို႔၏ ပကတိဘ၀ကို ၾကည့္၍၄င္း၊ ေျဖၾကားရေသာ္ ဥစၥာစီးပြား ခ်မ္းသာမႈ၊ ဘ၀ေအာင္ျမင္ေရး၊ အိမ္ေထာင္ေရး အဆင္ေျပမႈ စသည္ျဖင့္ အားလုံး ပါ၀င္ပါသည္-ဟု ေျဖဆို ရပါလိမ့္မည္။

ဤအေျဖကိုရေသာ Blog စာမ်က္ႏွာေပၚမွ လူငယ္လူလတ္မ်ား အေနျဖင့္-

“ျပန္ေျပာလို႔ မရလို႔ေပါ့ကြာ၊ တကယ္ လက္ေတြ႔နဲ႔ေတာ့ တျခားစီပါပဲ၊ ေကာင္းတာလုပ္ မေကာင္းတာျဖစ္၊ မေကာင္းတာလုပ္ ေကာင္းတာျဖစ္၊ ျဖစ္ခ်င္ရာ ျဖစ္ေနတာပါ ဗုဒၶကေရာ ဘာမ်ား တတ္ႏိုင္ တာ မွတ္လို႔” ဟု

မိမိတို႔ စိတ္၀ယ္ ခံစားမႈ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ေသာ လူငယ္လူလတ္ ၉၀% ေလာက္ထိ ရိွႏိုင္ပါသည္။

“လက္ေတြ႔မပါတ့ဲ စာေတြပါဗ်ာ”

“သီအိုရီနဲ႔ လက္ေတြ႔ မကိုက္ပါဘူး” ဆိုေသာ စိတ္ထားမ်ား ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္သလို ယံုၾကည္မႈ သိပ္အားနည္းသြားလွ်င္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္မ်ားကိုပင္ျပစ္ပါယ္ခ်င္ျပစ္ပါယ္သြားႏိုင္ၾကပါေသးသည္။

ကၽြန္ေတာ့္အေနျဖင့္ အထူးစိုးရိမ္သည္မွာလည္း ဤအခ်က္ ျဖစ္ပါသည္။

မယုံလွ်င္ မရဲတင္းေတာ့ပါ။

မရဲတင္းေတာ့လွ်င္ အခက္အခဲမ်ားကို မ်က္ႏွာလဲႊၾက ပါလိမ့္မည္။

ရင္မဆိုင္ဘူး ဆိုကတည္းက အရႈံးေပးလိုစိတ္ ႀကီးစိုးလာပါလိမ့္မယ္။

အရႈံးေပးလိုစိတ္သည္ အရႈံးမွလဲြ၍ ဘာကိုမွ် ေပးမည္မဟုတ္ပါ။

ဤေနရာတြင္ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က ျဖစ္ခ့ဲဖူးေသာ အေတြ႔အႀကံဳေလး တစ္ခု တင္ျပခ်င္ပါသည္။

တေန႔ မနက္အေစာႀကီးမွာ ကၽြန္ေတာ့္ေမေမက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကို အရုဏ္ဆြမ္း သြားပို႔တယ္၊ ကၽြန္ေတာ္က အေဖာ္ လိုက္ရတယ္။

ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း သြားရတ့ဲလမ္းက သင္းခ်ိဳင္းကုန္းတစ္ခုကို ျဖတ္သြားရတာပါ၊ ကၽြန္ေတာ္က ရိွလွ ၉ ႏွစ္ေပါ့။

ေၾကာက္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ေမေမ့အတြက္အေဖာ္ ကၽြန္ေတာ္ပဲရိွတာမို႔ လက္က ၀ါးျခမ္းျပား ေလးကိုင္ ခ်ိဳင့္တစ္ခ်ိဳင့္ လက္ဆဲြၿပီး၊ ေမေမ့ေနာက္က လိုက္ရတယ္။

ေမေမကေတာ့ တကယ့္ ဆြမ္းအုပ္နီနီႀကီးကို ရြက္လို႔ေပါ့။

တကယ့္ကို ေၾကာက္ပါတယ္ဆိုမွ ေမေမ့ေဘး မလွမ္းမကမ္း ေျမပုံတစ္ခုေပၚမွာ-

“အမယ္ေလးဗ်ာ” မေအာ္ရုံ တမယ္၊ ဘာေတြ႔တယ္ ထင္ပါသလဲ။

ဆံပင္ဖားလ်ားနဲ႔ ေခါင္းျပတ္ႀကီးတစ္လုံးဗ်ာ။

ကၽြန္ေတာ္ ေအာ္ပစ္ခ်င္လိုက္တာ အရမ္းပဲ၊ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ေအာ္ရင္ ေမေမလည္းလန္႔ၿပီး၊ ေျပးရင္ေျပးမွာ၊ ေမေမေခ်ာ္လဲမွာကို ကၽြန္ေတာ္ စိုးရိမ္စိတ္လည္း တဆက္တည္း ေပၚလာတယ္။

မရိုေသ့စကား၊ ရွဴးေတာ့ ထြက္မက်ဘူး၊ ၾကက္သီးေတြ တျဖန္းျဖန္းပါပဲ၊ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္တင္း လိုက္တယ္။

ဆံပင္ ဖားလ်ား ေခါင္းျပတ္ႀကီးဆီကလဲြၿပီး၊ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္လုံးကို မေရြ႕ေတာ့ဘူး၊ ေသခ်ာ စိုက္ၾကည့္ တယ္၊ မ်က္ႏွာမလဲႊဘူး။

ေဟာ- ၾကည့္ရင္းၾကည့္ရင္းနဲ႔ တျဖည္းျဖည္း ေခါင္းျပတ္ႀကီးကေန “မွတ္တိုင္” ျဖစ္သြားတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ သတၱိေတြ ျပန္ရိွလာတယ္။

“ဟားဟား မွတ္တိုင္ႀကီးပါကြာ ဘာရမလဲ” လို႔ စိတ္ထဲက ျဖစ္ေနတုန္း-

ေမေမက ကၽြန္ေတာ့္ကို လွည့္ၾကည့္ၿပီး၊

“သား လာေလ ရပ္ၿပီးဘာလုပ္ေနတာလဲ” ဆိုေတာ့မွ-

ကၽြန္ေတာ္ ေမေမ့ဆီ အေျပးေလးသြားၿပီး၊ အ့ဲဒီ မွတ္တိုင္ကို လက္ထဲက တုတ္ေလးနဲ႔ေတာင္ တစ္ခ်က္ ရိုက္လိုက္ ေသးတယ္။

x x x

ကၽြန္ေတာ္ ရည္ၫႊန္းေနတ့ဲ Blog ဖတ္သူ လူငယ္လူလတ္မ်ားခင္ဗ်ာ-

ရဲရဲၾကည့္လိုက္ပါ၊ ေစ့ေစ့ စပ္စပ္ ၾကည့္လိုက္ပါ၊ ေပတံေတြ ထုတ္သုံးလိုက္ၾကပါ။

ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ တရားေတာ္ေတြဟာ အေကာင္းအဆိုး အေၾကာင္းအက်ိဳး တိုင္းတာဖို႔ အားကိုးထိုက္တ့ဲ ေပတံေတြပါ။စိတ္မေလ်ာ့လိုက္ၾကပါနဲ႔။ ကိုယ္တိုင္ သိေအာင္ လုပ္ၾကည့္ၾကပါ။

ၿပီးယင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိလာရင္ မသိေသးသူမ်ားကိုလည္း ကူညီၾကရေအာင္ပါ။

“ေၾကာက္ရင္ ေသခ်ာၾကည့္ၾကပါ” လို႕ေျပာပါရေစ။

၀ိပႆနာတရား အားထုတ္ႏိုင္ၾကရန္ သိထားသင့္တာေလးေတြ ဆက္ဖတ္လိုက္ပါဦး။

x x x

ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ တရားေတာ္မ်ားကို ပရိယတ္နဲ႔ ပဋိပတ္ဆိုၿပီးလည္း ခဲြျခားႏိုင္ပါေသးတယ္၊

ပရိယတ္က ျမတ္ဗုဒၶ၀စန (ျမတ္ဗုဒၶ ႏႈတ္ေတာ္မွ ေဟာၾကားေသာ တရားေတာ္ အလုံးစုံ)ကို သင္ၾကား ပို႔ခ်၊ သင္ယူျခင္းပါ။

ပဋိပတ္ဆိုတာကသင္ယူနားလည္ထားသည္တို႔ကိုက်င့္သုံးျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ (၀ိပႆနာ တရား ဆိုတာ ပဋိပတ္ျဖစ္ ပါတယ္။)

ကၽြန္ေတာ္က ၀ိပႆနာကို ဦးတည္ထားတာေၾကာင့္ ၀ိပႆနာ တရားလုပ္ငန္းကို မွန္ကန္စြာ လုပ္ႏိုင္ေအာင္ လိုအပ္သေလာက္ ထုတ္ႏႈတ္ၿပီး ျမတ္ဗုဒၶ တရားေတာ္ေတြကို ယုံၾကည္မႈရိွဖို႔နဲ႔ ေကာင္းမြန္၊ မွန္ကန္၊ ေလးနက္ေၾကာင္းေတြကို ေရွ႕ပိုင္းမွာ လိုအပ္မယ္ ထင္တာေလးေတြ အက်ဥ္းၿခဳံးၿပီး၊ တင္ျပ ခ့ဲပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေရးအႀကီးဆုံး သိထားရမွာကေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္မ်ားကို ျမတ္ဗုဒၶက တဦးတည္းမူပိုင္လုပ္ထားတာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာပါပဲ။

ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ ဉာဏ္ေတာ္မွာ လူမ်ိဳးခဲြျခားမႈ မရိွပါဘူး၊ ဘာသာခဲြျခားမႈ မရိွပါဘူး၊ ႏိုင္ငံလည္း မခဲြျခားပါဘူး၊ ကမၻာေပၚရိွ လူသားေလာက္အတြက္လည္း မဟုတ္ေသးပါဘူး၊ စႀက္၀ဠာအနႏၱ (၃၁)ဘုံလုံး အတြက္ ေဟာတ့ဲ တရားပါ။

စိတ္၊ ေစတသိက္၊ ရုပ္ ဆိုတ့ဲ သခၤတ ပရမတ္ေတြရဲ႕ သေဘာသဘာ၀ေတြ အလုံးစုံကို ေဟာၾကားတ့ဲ အျပင္ နိဗၺာန္ဆိုတ့ဲ အသခၤတ ပရမတ္တရားအထိ ပါ၀င္ပါတယ္။

စႀက္၀ဠာအနႏၱအထိလည္း ပါ၀င္ၿပီး ျဖစ္ေနပါၿပီ။

ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ ဉာဏ္ေတာ္နဲ႔ သိလာတ့ဲ မေဖာက္မျပန္ အၿမဲမွန္တ့ဲ သဘာ၀တရားႀကီး အေၾကာင္းကို ေဟာတာျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာလူဟာလည္း ခႏၶာငါးပါး (ရူပကၡႏၶာ၊ ေ၀ဒနကၡႏၶာ၊ သညကၡႏၶာ၊ သခၤါရကၡႏၶာ၊ ၀ိဉာကၡႏၶာ) ပဲ ရိွပါတယ္။

ကုလားလူ၊ တရုတ္လူ၊ အဂၤလိပ္လူ၊ အာဖရိကလူ၊ အာစီယံကလူ၊ အီးယူကလူ၊ အေမရိကန္ ကလူ၊ လူမွန္ရင္ ခႏၶာငါးပါးပါပဲ။

ခႏၶာငါးပါးရဲ႕ သဘာ၀တရားအမွန္ကို သိလို႔ ေဟာခ့ဲတာဆိုေတာ့-

ဗမာကို အပ္နဲ႔ ထိုးရင္ အမေလးလို႔ ေအာ္ၿပီး၊

ကုလားကို အပ္နဲ႔ထိုးရင္ အာရိုးရိုးလို႔ ေအာ္တာပဲ ကြာပါတယ္။

ဒုကၡေ၀ဒနာကေတာ့ အတူတူပါပဲ။ဆိုတာကိုသိျမင္ေတာ္မူျပီးသားပါ။

လိမ္ေျပာတာ မလုပ္နဲ႔ ေကာင္းက်ိဳးမေပးဘူးလို႔ ဗုဒၶက ေဟာတယ္၊ ဒီတရားဟာ ဗုဒၶ ဘာသာ ၀င္နဲ႔တင္ ဆိုင္တာ မဟုတ္ပါဘူး၊ ခရစ္ယန္၊ အစၥလမ္၊ ျဗဟၼာဏစတဲ့ဘာသာအားလံုး နဲ႔ အကုန္ ပတ္သက္ တ့ဲ အမွန္တရားပါ။

လိမ္ေျပာ၊ ကတိမတည္တ့ဲသူရဲ႕ စီးပြားေရး ေအာင္ျမင္ ခနေပါ့၊ အယုံအၾကည္ကင္းမ့ဲသြားရင္ စီးပြါးေရး ေရရွည္မခံပါဘူး ပ်က္မွာပါပဲ။

အဓမၼနည္းနဲ႔ ေငြေတြ ဘာေတြရိွေနတာကို ခ်မ္းသာတယ္ဆိုၿပီး၊ ေငြတခုထဲေပၚမွာေတာ့ ၾကည့္မေျပာ နဲ႔ေပါ့၊ လူ႔သမိုင္းမွာ ခ်မ္းသာတာကို ေငြတခုတည္းနဲ႔ တိုင္းရင္ေတာ့ တိုင္းတာသူရဲ႕ ဉာဏ္ပညာ အေလ်ာက္ပဲ ၀မ္းနည္းစရာေပါ့။

ျမတ္ဗုဒၶဉာဏ္ေတာ္မွာ ထင္ရွားေပၚလြင္တ့ဲ ခ်မ္းသာျခင္းက သဒၶါ၊ သီလ၊ သုတ၊ စာဂ၊ျပည့္စုံရင္ ခ်မ္းသာတာပါ။

မယုံမရိွပါနဲ႔၊ သဒၶါ၊ သီလ၊ သုတ၊ စာဂ တကယ္ျပည့္စုံတ့ဲသူကို လူငယ္လူလတ္တို႔ ရွာၾကည့္စမ္းပါ။

ေတြ႔ခ့ဲၿပီဆိုရင္ အ့ဲဒီလူ ေလာကီမွာ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္တ့ဲသူ မျဖစ္ေစရဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ လုံး၀အာမခံ ပါတယ္။

စူးစမ္းၾကည့္ၾကပါ။

ျမတ္ဗုဒၶဟာ သဘာ၀တရားေတြကို ထုတ္ေဖာ္ေဟာၾကားတာပါ၊ ဥပမာေျပာရရင္-

စာရႈသူ လူငယ္လူလတ္တို႔ ဗုဒၶေဟာတ့ဲ ငါးပါးသီလကို လုံေအာင္ေစာင့္ထိန္းၾကည့္စမ္းပါ၊ မခ်မ္းသာ ရင္ေျပာ ကၽြန္ေတာ္ေၾကြးထားပါမယ္။ တကယ္လုံျခံဳံုသြားတဲ့သူကလည္းသူမ်ား အလကားေၾကြး လည္း မစားေတာ့ ပါ ဘူး။

လြယ္တယ္ေတာ့ မမွတ္လိုက္ပါနဲ႔။

ေပါ့ေသးေသး တရားေလးလို႔လည္း မထင္ပါနဲ႔။

ငါးပါးသီလကို လုံး၀မွ လုံး၀ တစြန္းတစ မက်ိဳးေပါက္ေအာင္ ေနႏိုင္တ့ဲလူ (ပုထုဇဥ္)မွာ မရိွပါဘူး။

နည္းတ့ဲသတိတရားလားခင္ဗ်ာ။

နည္းတ့ဲ ထိန္းသိမ္းမႈလားခင္ဗ်ာ။

ေသခ်ာ ေစ့ေစ့ေတြးေလ ေရးေရးေပၚေလ ျဖစ္လာမွာပါ၊ ထိန္းသိမ္းႏိုင္ရင္ ထိန္းသိမ္း ႏိုင္ သေလာက္ အက်ိဳးမ်ားပါတယ္။

ပုထုဇဥ္ ၂ မ်ဳိးရွိပါတယ္။

ငါ့ဖို႕မွငါ့ဖို႕ဆိုတာက အႏၶ၊

ငါ့ဖို႕သူ႕ဖို႕ႏွစ္ဖက္မွ်ၾကည့္တတ္တာက ကလ်ာဏ၊ ျဖစ္ပါတယ္။

၀ိပႆနာတရားေတာ္ကို ယံုၾကည္စြာ အားထုတ္ေနတဲ့သူဟာ ပထမအဆင့္ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။

အေနာက္ႏိုင္ငံ ေပတံနဲ႔ၾကည့္ရင္ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ဆိုတာ သူတို႕ရဲ႕ Gentleman ပါပဲ ။

သူတို႔ဆီမွာ Gentleman ျဖစ္ဖို႔ ႀကိဳးစားတာဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဆီမွာ ကလ်ာဏပုထုဇဥ္ျဖစ္ဖို႔ အားထုတ္ေနၾကတာနဲ႔ ဆင္တူပါတယ္။

မိမိေၾကာင့္ သူတစ္ပါး မထိခိုက္ေစရ၊

မိမိ၀န္ မိမိထမ္းမယ္၊

သူတစ္ပါးကို ကူညီမယ္၊

ကိုယ္က်င့္သိကၡာကို ထိန္းသိမ္းမယ္၊

ဆိုတ့ဲ ခံယူခ်က္ေတြဟာ Gentleman ျဖစ္လိုသူေတြရဲ႕ က်င့္သုံး ရမယ့္ လမ္းစဥ္ေတြပါပဲ။

ျမတ္ဗုဒၶေဟာတ့ဲ တရားေတြနဲ႔ အတူတူပဲဆိုတာ သတိထားမိၾကပါ လိမ့္မယ္။

အထူးသတိထားဖို႕ကေတာ့-့

ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ တရားေတာ္ေတြဟာ က်င့္သုံးရမယ့္ တရားေတြပါ၊ သိရုံမွ်ေလး၊ ပါဠိေတာ္ေလး ရြတ္ဆိုရုံမွ် ေလးနဲ႔ အက်ိဳးေပးတ့ဲ တရားေတာ္မ်ား မဟုတ္ၾကပါဘူး။

ကၽြန္ေတာ္ ဦးတည္ေနတာက ၀ိပႆနာဆိုေတာ့ ၀ိပႆနာကို တကယ္ မွန္ကန္စြာ က်င့္သုံးလို႔ လမ္းေၾကာင္း မွန္၊ အက်င့္မွန္ရင္ ဘာမွ စိတ္မပူပါနဲ႔ေတာ့။

သူတပါးအေပၚမွာ ေမတၱာထား၊ ေကာင္းစြာေစာင့္ေရွာက္တ့ဲသူကို မုန္းတီးပါတယ္ဆိုတာ ရိွပါ့မလား၊ ရိွတယ္လို႔ ေျဖလာရင္ အ့ဲဒီမုန္းတီးတ့ဲသူဟာလည္း လူဆိုးလူမိုက္က လဲြလို႔၊ တျခား မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး၊ စာရင္းထဲကို မထည့္္ပါနဲ႔ေတာ့။

သူယုတ္မာတစ္ေယာက္ဥစၥာပစၥည္း ဘယ္ေလာက္ခ်မ္းသာ ခ်မ္းသာ သူေတာ္ေကာင္း ျဖစ္မလာပါဘူး။

သူေတာ္ေကာင္းတစ္ေယာက္ ဟာလည္း၊ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ မစင္ၾကယ္တ့ဲ ခ်မ္းသာမႈမ်ိဳးကို အလို မရိွတတ္ပါဘူး။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူျဖစ္လာၾကတာ ဘာအတြက္ပါလဲ၊ တကယ္ကို ေလးေလးနက္နက္ ေတြးရမယ့္ အေၾကာင္းအရာပါ။

ဒီေနရာမွာ အလ်ဥ္းသင့္ လာျပန္လို႔ ၀ိပႆနာတရား အားထတ္ျခင္းဟာ ဘယ္ေလာက္ အက်ိဳးမ်ားလည္း ဆိုတာကို သိေစခ်င္လို႔-

အျဖစ္မွန္ေလးတစ္ခု ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

ဂုရုႀကီး ဦးဂိုအင္ကာ မျဖစ္မီ၊ ငယ္စဥ္က ကိုဂိုအင္ကာေပါ့ဗ်ာ၊ ေခါင္းကိုက္ေရာဂါႀကီး ျဖစ္လာလို႔ ကမၻာလွည့္ ေဆးကု ေပမယ့္ မေပ်ာက္လို႔၊ ေနာက္ဆုံး ဆရာႀကီး ဦးဘခင္ဆီ ေရာက္လာၿပီး၊ တရားအားထုတ္ ၾကည့္ဖို႔ ႀကိဳးစားပါတယ္။ ဂုရုႀကီးက ငယ္စဥ္ကတည္းက ရိုးသားေတာ့ အမွန္အတိုင္းပဲ ဆရာႀကီးဦးဘခင္ကို ေျပာျပပါတယ္၊ တရားရဖို႔ထက္ ေရာဂါေပ်ာက္ခ်င္လို႔ လာေၾကာင္းေပါ့။

ဆရာႀကီးက ပထမေတာ့ စိတ္ဆိုးၿပီး၊ ၀ိပႆနာတရား စခန္းဟာ ေဆးရုံမဟုတ္ဘူး၊ ဘာညာေပါ့၊ ေျပာေသးတယ္။

ေနာက္ေတာ့ ဂုရုႀကီးရဲ႕ ရိုးသားမႈနဲ႔ မွန္တာေျပာတာကို ေထာက္ၫွာၿပီး၊ ဂုရုႀကီး နားလည္ေအာင္ သၾကားစက္ ဥပမာတစ္ခုနဲ႔ ရွင္းျပခ့ဲတယ္။

“ခင္ဗ်ား သၾကားစက္ေထာင္မယ္ဆိုရင္ ဘာအတြက္ ေထာင္မွာလဲ”

“သၾကားလိုခ်င္လို႔ပါ”

“သၾကားစက္ရဲ႕ ေဘးထြက္ပစၥည္း တင္လဲရည္ကို အလိုလို ရမလာႏိုင္ဘူးလား”

“ရႏိုင္ပါတယ္”

“ဒီလိုဆို တင္လဲရည္ ရဖို႔ေလာက္နဲ႔ သၾကားစက္ေထာင္စရာ မလိုဘူး၊ ဒီသေဘာပါပဲ၊ အျမင့္ျမတ္ဆုံး တရားကိုသာ က်င့္ပါ၊ ေရာဂါေပ်ာက္ေရး ဆိုတာ၊ တင္လဲရည္ေလာက္ သေဘာပါပဲ၊ ေပ်ာက္ခ်င္လည္း သူ႔ဟာသူ ေပ်ာက္သြားမွာပဲ၊ မေပ်ာက္လည္း ဘာျဖစ္လဲ၊ ျမင့္ျမတ္တ့ဲ တရားကို သိရ၊ က်င့္ရတာ အျမတ္ပဲလို႔” ရွင္းျပတယ္။

ဂုရုႀကီးလည္း ဆရာႀကီးရွင္းျပတာ သေဘာေပါက္ၿပီး၊ ယံုၾကည္စြာနဲ႕တရားအားထုတ္ပါတယ္။ဲ ေခါင္းကိုက္ေရာဂါႀကီး လည္း လုံး၀ေပ်ာက္ကင္းၿပီး၊ ခုခ်ိန္ထိ ျပန္္ေပၚ မလာေတာ့ပါဘူး။

ဒီဥပမာကိုပဲ ကၽြန္ေတာ္က ထပ္ဆင့္ ေျပာရရင္ ဘဲြ႕ရပါၿပီဆိုမွ ၁၀တန္းေအာင္ဖို႔ ပူစရာမလိုေတာ့သလို ပါပဲ။

ေလာကီခ်မ္းသာဆိုတာ ၀ိပႆနာ တရားအားထုတ္မွလည္း မဟုတ္ပါဘူး၊ ခ်မ္းသာေအာင္ လုပ္ရင္၊ ခ်မ္းသာၾကတာပါပဲ (အတိတ္ကံ၊ ပစၥဳပၸန္အားထုတ္မႈ)ကို လိုက္ၿပီး ျဖစ္ၾကတာပါ။

၀ိပႆနာတရား အားထုတ္ရင္ေတာ့ မခ်မ္းသာရင္လည္း၊ ခ်မ္းသာေတာ့တာပါပဲ။

ကၽြဲကူး ေရပါ ဆိုတ့ဲ စကားပုံ သုံးရင္ သင့္မယ္ထင္ပါရဲ႕။

ဒီေတာ့ စာဖတ္သူ လူငယ္လူလတ္ေတြ ရွင္းေအာင္ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ ဆိုေတာ့-

၀ိပႆနာ တရားအားမထုတ္လည္း ဗုဒၶတရားေတာ္ေတြနဲ႔ သြားကိုက္ညီေနရင္ ေလာကီခ်မ္းသာ ေလာက္ကေတာ့ ခ်မ္းသာမွာပဲ။

ဒါေၾကာင့္ ေလာကီခ်မ္းသာကို ၁၀ တန္းလို သေဘာထား၊ ၀ိပႆနာ တရားအား ထုတ္ တာ ကေတာ့ ဘဲြ႔ရဖို႔ အထိ ရည္ရြယ္ခ်က္ထားျခင္းပါလို႔ ဆိုရင္ သေဘာက်ေလာက္ၾကျပီထင္ပါတယ္။

ေရွ႕အခန္းမွာ သိအပ္ေသာ ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားကိုထပ္ျပီး ရွင္းျပပါဦးမယ္။

ျမတ္ဗုဒၶ ဆိုလိုရင္းေတြကို အႏွစ္အသားထိေရာက္ေအာင္

အျမင္က်ယ္က်ယ္ ၾကည့္တတ္၊ ျမင္တတ္ၾကဖို႕လိုပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြဟာ တခါတေလ ေျပာစရာျဖစ္ေလာက္ေအာင္ကို ေမ့ေမ့ေနတတ္ၾကတယ္

ျမတ္ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္တိုင္ ျမန္မာလူမ်ိဳး မဟုတ္ဘူးဆိုတာကိုေပါ့ခင္ဗ်ာ ။ ။

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: